gitmebitmesin
bir ev yapmıştım sana, kendimden koparta koparta, kendimi kırıp üst üste koya koya. bir sürü yollar gelip iyi misin diye bakardım, aman çatısı akıtmasın evin, aman hep sıcak kalsın diye. nir sürü yolları koşarak gelirdim, uçarak hatta. seni hep olduğun yerde bulacağımı bilerek gelirdim. birisinin hep olduğu yerde kalacağına emin olarak yaşamanın çok güzel olduğu zamanlardı. sana bir ev yapmıştım, kendimden. altında kaldım.
gitmebitmesin
içimde şehir kadar bir boşluk var şimdi. senin olmadığın bir şehir. düştükçe düşüyoruz. düştükçe uzaklaşıyoruz kendimizden. sürekli yalan söylüyorum aynada gördüğüm şeye ki bunun ben olmadığımdan eminim. beni nasıl hatırlarsın bilmiyorum, ben beni unutalı oldu epey. seni nasıl hatırlarım biliyor musun? hem de nasıl.