18 den 19a geçtiğim en yeni zamanlardayım. kendimden bile sıkıldığımda onun yanında almaktansa soluğu, bundan sonra cümlelerdeyim, hem onu hem kendimi sadece böyle affedebilirim. kim bilir belki bir gün oda okur bunları,  ve anlar hayata saplanıp kalmaktansa önüne bakması gerektiğini, en kötüsü ise insan bunu anladığında her şey için çok geç olur.