51 METRE: VEYL-Ü LEZÂ’yı okudum ve bunu yazmadan geçemedim.
Çok ince işlenmiş, alt metni olan, içine çeken bir hikâye. Okumuyorsun, yaşıyorsun. Bazı hikâyeler vardır; okurken izliyormuş gibi hissedersin, benim için tam olarak öyleydi.
Ortaokul zamanlarında kullandığım bu platforma yıllar sonra tekrar bakarken hikâyene denk geldim, karşıma çıkması güzel bir tesadüf oldu. Yayınlanan tüm bölümleri okudum. Bölümlerin aralıklı gelmesi bile metnin etkisini azaltmadı.
Böyle hikâyelerin hak ettiği yerin kitap rafları olduğuna inanıyorum. Yazmanın karşılığını her zaman hemen almak zor, ama bu kalemin değerini azaltmıyor. Umarım olumsuzluklara kapılıp yazmayı bırakmazsın. Çünkü her iyi yazılan şey hemen fark edilmiyor; her şeyin bir zamanı var.
Kaleminin yolu açık olsun. Kalemin umarım sana hep ışık olur. Şansın açık olsun.
