h3llsbrat

Akumalandım sanırım yoksa bu öfke normal değil

h3llsbrat

Bazen kendime acıyorum sanırım. Ama her şey yalnızlığım yüzünden biliyorum. İyi bir karakterim yok onu da biliyorum. Çevremdeki herkesi kendimden uzaklaştırıyorum farkındayım. Bunun nedeni yetiştirilme şeklim yüzünden galiba. Babam her zaman arkadaşlar boş iş diyordu. Birisiyle arkadaş olmak istediğimde aklıma babam geliyor ve isteğim kaçıyor.
          
          Yalnız kalmaktan nefret ediyorum ama bir tek yalnızken rahat ediyorum. Bir sürü arkadaşım olsun istiyorum ama olsa da onlarla ilgilenmeyeceğimi biliyorum. 
          
          Kardeşlerime kötü davranıyorum. Hiçbir zaman iyi bir abla olamadım zaten. Neden böyle olduğu olduğunu da bilmiyorum. Küçüklükten beri böyle. Şimdi benim ona kötü davrandığım gibi kardeşim de diğerine kötü davranıyor. Hepsi benim eserim gibi hissediyorum. Öyle de zaten. Babam bunu belirtmekten çekinmiyor. Hep senden görüp böyleler diyor. 
          
          Kişilik değiştirme gibi bir olay olsaydı keşke. Deniyorum ama çok zor.

h3llsbrat

Bu ölmüş uygulamada da yazdıklarımı okuyup beni anlayan varsa selam olsun habhabhhqjakamjskd
• Reply

h3llsbrat

Bir yıl oldu ve beni hala rahat bırakmıyor. Engelliyorum, yazmasın diye başka hesap açıyorum ve aylar sonra tekrar yazıyor.
          
          Unutulmamak egomu da okşuyor şimdi evet ama rahatsız edici olduğu da bi gerçek. 
          
          Geçmişte bir hata olarak gördüğüm ve düşündükçe içimin iğrenç hislere büründüğü insan. Senden tüm kanımla nefret ediyorum. Nefret de değil bu artık tiksintiye dönüştü.
          
          Bana saygı duyduğunu söylüyor, sonra da rahatsız olmam için her şeyi yapıyorsun. O kadar uzun süreden sonra bile hala bazı şeyleri aşamamış olman senin ezikliğin. Rüyalarına girdiğimi söyledin, umarım onlar rüya değil kabustur senin için.