Fatma..

Bu yola başlarken yaşımın daha küçük olduğunu , daha bir sürü şey öğrenmem gerektiğini , çok kitap okumakla bir hikaye yazamayacağımı , yaşım arttıkça düşüncelerimin değişeceğini ve daha bir sürü şeyi söylediler. Ben dinlemedim zaten dinlesem daha çok içime kapanacaktım. Hayal gücümün ve yaşadığım şeylerin bana bir sürü şey kurgulatacağını düşünüyordum. Belki zaman geçtikten sonra yazmayı bırakacaktım ama bu başlangıç yapmamam gerektiğini göstermiyordu. 

Yaşımın sürekli küçük olduğunu vurgulasalar da benim de bana göre yaşadığım şeyler vardı. Sevmek gibi...
 
Aslında sevmek ağır bir şeydi ama en zoru sevince sevilmemekti..

"Söyle bana sevgilim ;
ders misin , imtihan mı ?
Ben bilmiyorum. Ya sen ?
Bilmiyorsun değil mi ? Bilemezsin.
Çünkü bir tek yazan biliyor."