Always

Işıklarının kapalı olmasına çok zor alıştım

Nasıl boynumu eğdirdin hala aklım almıyor
          Sen benim sesimi soluğumu nasıl da kestin
          Nasıl beni duymamak için yüreğini kapadın
          İçinden çıkamıyorum bu göçüğün 
          Öyle ki içinde olduğumdan bile bir haber yaşıyorum artık
          Her şey iyiyi kötüyü ayırmadan bizi barındırırken 
          Ben kayboldum
          Şimdi ne o göçüğe ait hissediyorum
          Ne de yerdeki taşları görmezden gelebiliyorum
          Öncelerde ellerinde olan elleri düşünürken
          ben artık onu sevemem derdim
          İçimde bu denli kanayan yara olacağını göremedim
          Ruhumu diz çöktüren kelamlarının doğruluğu ilk kez yaktı canımı
          Sanma sözlerin doğru diye yandım
          Tereddüt ettim inanmakta ilk defa bu gece
          Güldüm bu sefer değişeceğini bile bile
          Ama içimden söküp alamadım 
          Vazgeçemedim sen umudundan 
          Belki yakın zamanda duyarsın sesimi diye
          Ama bu gece güzel kadın
          Bu gece bir kez daha şahit oldum 
          Senin dilin zehirli 
          Senin ellerin diken bana
          Gözlerin yaban
          Ruhun başkasında
                                                                HD
          
          
          
          

Bir enkaz altında,inanmışlığım sana diyor şarkı da inanmışlığımla kaldığım zamanlar geliyor aklıma ah o küçük kız...
          Ne büyük şeylere kalkışmıştı yüreğinin aksine
          Avuçlarının yetmeyeceğini bile bile...
          

Bugün uzanamadım ellerine
          Oysa ben son nefesimi verirdim rahende
          Bakamadım yarınım olan gözlerine
          Dayanamam ben akan tek bir ab-ı ahmerine
                                                                          HD

Sorma olur mu?
          Halimi, hatırımı, sen de kalan aklımı
          

Ce n'est plus qu'un souvenir  
          Une larme du passé 
                                                         04.53

That even when all seems burnt to ash in our story there is always another chapter to be told

O kadar huzurluydu ki sesin
          Ve bir o kadar hudutsuz hislerin
          Kışın ortasında birbirini yakalamaya çalışan kar taneleri gibi
          Ve hatta cânım,
          Bir bebeğin ilk ağlaması gibiydi gözlerin 
          Öyle yorgun 
          Öyle aceleci
          Ve öyle sevinçli
          Lakin bu duyguların bir sonu olduğu
          Anlaşılmazdı hiçbir gözden
          Üstelik bitmesin diye attığın o vaveyla
          Yakardı canını ve hatta cananını
          Soluklanırken sevdiğinin dudaklarında 
          Bir çocuğun oyuncağını bulduğundaki sevinçle etrafta koşturması gibi atarken kalbin o hızla
          Zaman götürürdü her şeyi 
          Ve beklemezdi gülümsemeni
          Ellerinden kaçırdığın o uçurtma ile
          Hızla ve uzaklaşarak düşerdin boşluğa
          Ne sen kurtarırdın kendini 
          Ne de umudun kalırdı o karanlık sokakta
          En çokta ayrılamazdın sevdiğinden
          O derin uçurumda
          Var mıydı bundan acısı o çocuk kalbinde 
          Veyahut gözlerinde 
          
                                                                           HD
          
          
          
          

Kitabımı okursan beni çok mutlu edersin dkdkk istediğini okuyabilirsin zoraki olmasın , oy vermek zorunda da değilsin cidden okusan yeterli. prim peşinde koşan biri değilim. İnsanlara bir şeyler katsam yeter benim için

Thanks for the follow!