9-10da yasadıgım onca zor seyden sonra sınıfta yasadıgım zorbalık iskenceden sonra suan lise son olmama ragmen hala ustumde tek tuk izleri var. bilmiyorum belkide fazla abartıyordum o zamanlar ama sadece tesekkur etmek istiyorum hakan'a sude'ye emine'ye könül'e, erkan'a bile... her zaman yanımda olup manevi olarak dizimin dibinden ayrılmayan travmalarım tekrarlanmasın diye hep yanımda omzunu acık tutan insanlarsınız. sizin hakkınızı odeyemem. ozellikle sude ve hakanın.. sude uzakta olmasına ragmen her zaman bir telefon uzaklığımdaydı. hakan ise hep dibimdeydi, hissetmediğim baba sevgisini hissettirdi bana. bunları yazıyorum cunku ilerde aptal bir karar alıp tekrar kaybolursam bu paragraf bana onları buldursun diye. hakan her zaman elimi tuttu her zaman yanımdaydı. o zaman da kaybolmaya benim hakkım yok. sude her zaman uzaktaydı ama yakın hissettiriyordu. o zaman benim onu es geçip yok sayma gibi hakkım asla yoktu. ailem yokken ailem onlar oldu. aptallık etme ileride
