Kİ, 32. BÖLÜM KESİT!!
“Hayır.” dedi, keskin bir dille. “Kimsenin peşinden koşmadım.”
Burnunu kibirli kıvırsa da Violet, gülmemek için kendini sıkıyordu. “Senin mi peşinden koştular? Egonu mu tatmin ettin bununla?”
“Koştular, Violet.” Yanında duran kadına doğru döndürdü bedenini. “Ama kimsenin duygularını kendi egomu tatmin etmek için kullanmadım. Böyle ucuz hareketlerle işim olmaz. Ben de biri varsa vardır, yoksa yoktur.”
Kahverengi saçlarını kulağının arkasına iliştirdi, dolgun dudaklarını sıkıca birbirine bastırdı. “Bak sen…” dedi, ince bir sesle ve Karan’ın yükselen duygularını iki kelime ile enkaza çevirdi. “Niye istemedin?”
“Vaktim de halim de yoktu.” dedi, dürüstçe ve imalı bir bakış da atmayı ihmal etmedi yeşil gözlerinin ardında kalan parıltılara bakarken. “İstese miydim?”
“Hayır, yani n’alaka birden?” Violet, olduğu yerde doğruldu. “Bana niye soruyorsun?”