ㅤ

gün içinde vitamin takviyesinden başka hiçbir şey girmiyor vücuduma 

bu dünyada 'varamadığım' dediğim                                                                    çok hüzünlü yerler var sevgilim                                                                                                                                     ve de dolsun diye üzerine atıldığım boşluklar.                                                                       

kapitalist düzende seni sevmek, sosyalist cumhuriyetin yeniden kurulacağına inanmakla eş değer bir şey, sevgilim.

ama budandıkça fışkıran da bizleriz
          ölüyoruz, demek ki yaşanılacak.

hür atlar, kum gibi yıldızlar, kentler, kasabalar var; o şarkıya girince şehirler susuyor utançtan. sesi çok güzel. masalsız uyumayan çocukluğum var sesinde. akşamüstü bahçede ölmemiş köpeğim daha. ip atladığım sokak, bant tutmayan dizlerim, saçımı ördüğüm, düşüp çene üstü dört dikişle çok ağladığım, telaşla aşık olduğum o küçük mahalle. ilk gençliğim, sonra okuldan ilk firarım, eve geç kalışlarım, hiç başlamadığım sigaranın dumanı var sesinde. beni tutup kendine çekişi, beni burnumdan öpüşü, beni uykusuz, beni nefessiz, benim başımı döndürüşü. dönen salıncaklar var; çünkü sesinde, dinlerken içimde çarpışan arabalar, çarpışan yıldızlar, süpernovalar. işte dinlerken yeniden big bang.

çocuklar geleceğimizin güvencesi, yaşama sevincimizdir. bugünün çocuğunu, yarının büyüğü olarak yetiştirmek hepimizin insanlık görevidir.

mutluluk mavi çocuk, oynardı bahçemizde. 

ve elbette ki, sevgilim
          elbet, dolaşacaktır elini kolunu sallaya sallaya
          dolaşacaktır en şanlı elbisesiyle: işçi tulumuyla
          bu güzelim memlekette hürriyet.

sen ve ben acıdan bir dağız, sen ve ben bu dünyada bir daha hiç karşılaşmayacağız. 

ve dövüşebilirim; doğru bulduğum, haklı bulduğum, güzel bulduğum her şey için, herkes için.