Trochę czuję że mijam się z powołaniem, że błądzę, a świat odbiera mi chęci do życia. Czasem mam dość wszystkiego, a czasem jestem pełna energii i mam ochotę zmieniać świat. Popełniam tak wiele błędów, że zaczynam nienawidzić siebie za każdą podjętą decyzję. I kocham siebie za to jakim pragnę być człowiekiem.
Już nie nastolatka, całkiem przeciętna, ale mam nadzieję że nie taka sama. Nie chcę się wtopić w tłum, chcę być sobą.