kendihalinddeli
kendihalinddeli
Bugün hayatımda ilk kez bir kurgumu bitirdim..
Sıradan.
Benim için yeri çok ayrı, her detayına özen göstermeye çalıştım, bazen öylece aktı gitti bazen devam etmek için günlerce bekledim.
Buraya atarken çoğunlukla topluca attım. Başka bir platformda daha paylaştım. Okunsa da okunmasa da ileride hatıra için bastıracağım. Başlardaki ufak yazım ve noktalama hatalarını ne zaman düzeltirim bilmiyorum, mantık hatası olmaması için özen gösterdim, 2008-2020 arasında geçen hikayemde zamanlara göre olayları düzenlemeye çalıştım. Zamanın müziklerinden haberlerine kadar dinledim okudum.
Karakterlerime gelecek olursak... hepsinde biraz benden esintiler var galiba. Onlarla kendimde de farklı kapıları açtım. Ayrılmak zor oldu, içimde her zaman biraz Gülce biraz Oğuz olacak. Biraz Giray, biraz Ayşe, biraz Efe, Sedef, Ekrem, Birgül, Cemil...
Hepsini çok severek yazdım, hatalarıyla sevaplarıyla derler ya, öyle işte...
Sıradan, bir insanın sıradan denilen hayatında neler olabileceğini anlatan hikaye.
Okursanız sevinirim. Şimdiden teşekkürler.
kendihalinddeli
@ kendihalinddeli tekrar okumaya basladigimda ilk bolumlerdeki hatalara o kadar takıldım kiiii düzelteceğim ama kendi gelisimimi de bu kitapla gördüğüm için mutluyum
EsmaNurz07
Oy verirmisin rica etsemmmmm
https://www.wattpad.com/story/413212296?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=EsmaNurz07
kendihalinddeli
@EsmaNurz07 tabii ki, karşılıklı olursa sevinirim :)
kendihalinddeli
Hayatımın ne zaman normalleştiğini daha doğrusu monotonlaştığını düşünsem başka bir şey oluyor özellikle beklemediğim şeyler. Hiç küsmeyeceğimizi düşündüğüm arkadaşımla arkadaşlığım bitti, barışmayacağımı düşündüğüm kişiyle barıştım.. hatta son birkaç yılım spontane resmen. Üniversiteyi kazandıktan sonrası ve bitirdikten sonrası. Güzel yanları da kötü yanları da var ortak yanı planlarımın dışında olması
_khaida07
Karşılıklı okuma, yorum, takip, oy yapalım mı
kendihalinddeli
@_khaida07 pekii
kendihalinddeli
Burayı özlemişiiim sürekli gidip duran benim biliyorum ama yasak geldikten sonra az girmeye başlamıştım, okul cart curt derken şimdi de kpss öğrencisi oldum sınava 96 gün kaldı.. inşallah istediğim yerlere gelirim. Kafam bu aralar zaten karışık gelip gelip iç dökerim buraya artık.
Dolu Kadehi Ters Tut- Siz Bana Aldırmayın
kendihalinddeli
Bölümler çok uzun değil en uzunu altı bin kelime civarı, bir şans verirseniz sevinirim :)
https://www.wattpad.com/story/413188429?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=kendihalinddeli
kendihalinddeli
@ kendihalinddeli Hikayenin geneli de çok uzun olmayacak bitirmeye kararlıyım yarım bırakmayacağım inşallah <3
kendihalinddeli
Yine ben yine ben yine bennn fkwmdjkwjdks yeni bir hikaye yazdim, uzun zamandır yazıyordum aslında 14 bölüm oldu ve buraya da atmaya karar verdim. Birazdan bölümleri yükleyeceğim bakarsanız sevinirim. En ciddiye aldığım kurgum olabilir.
SIRADAN
kendihalinddeli
Ben buraya bugün hüzünlenip karmaşık hislerle gelmiştim geçmişten de bahaettim ya hani, bi dedim ineyim panoda aşağıya.. o kadar güzel arkadaşlıklar edinmişim mi hala yanımdalar yıllar geçti o zamanlar bana onları kattı bu zamanlar da bana illa ki bir şeyler katacak ya da gelistirecek onların bana yıllar once yazdıkları öylesine cümleler şuan bile bana iti geldi gülümsetti gerçekten mutlu etti :)
kendihalinddeli
Ben geldim.. iki yıldan fazla oldu buraya pek bir sey yazmayalı. Kitap hikaye bi yana panoya az içimi dökmedim. Şimdi yine başladığım yerde gibi hissediyorum. Gerçi ne yapacağımı şaşırdım ne yazacağımı nereye yazacağımı ne düşüneceğimi ne yapacağımı ne hissedeceğimi şaşırdım. Hisler şaşar mı ya? Ben hep hislerime şaştım hiç güvenemedim tam. Kendimle alakalı olanlara yani. Neyse, konu bu değil. Bir konu da yok aslında. Başladığım yere benziyor ama her şey farklı. Galiba yer benziyor diyo o hisleri de arıyorum o zamanki yaşadığım şeyleri hatırlamıyorum ama hissediyorum. İçimden bir yerlerde aynı şeyleri yaşayan bir yer var. Eski bir dizinin sürekli verilen canlı yayını gibi bittikçe başa sarıyor ama ben bile nerde bitip nerde başladığını bilmiyorum. Denk geldikçe açılıyor pencere ne zaman denk geleceğim de belli değil pemcere açılmasa ses geçiyor ttam duyamıyorum tam göremiyorum ama neler olduğu silik belli halde hissettiriyor işte. Belirsiz şeylere insan ne kadar güvenebilir ki? Ben de hislerime öyle güvenemiyorum işte. Aslında
kendihalinddeli
@ kendihalinddeli uğraşıyorum dedim ya mutlu olmaya başarıya heveslenmeye falan kendi kendime yapay geliyorum benim asıl halim özüm başkaymış gibi ama ben burda değilken de benim özüm her şeye heves gibiydi yaşamaya mutluluğa gülmeye başarıya odaklı, o zaman mı zorluyordum kendimi? Yoksa o mu asıldım.. şimdi hislerimi nasıl güvenmediğimi anladınız mı?
kendihalinddeli
@ kendihalinddeli eskiden kendimi bi şeylere heveslendirmemek için çok uğraşırdım çabalarım fazlasıyla sonuç vermiş şimdi ise bir şeylere heveslenmek icin kendimi cesaretlendirmeye çalışıyorum pek fayda vermedi uğraşmam lazım ona da hevesim yok
kendihalinddeli
@ kendihalinddeli konumuz bu da değil aslında bir konumuz yok genç yetişkin olmanın var oluş sancılarıdır belki de. Bu panoda en geriye gidilse belki çocukluğumla bile karşılaşılabilir tabii bir çocukluk yapıp silmediysem. Ama kesin silmişimdir. En sevdiğim cümlelerimden birisi; çocuktum çocukluk yaptım, ergendim ergenlik yaptım. Bu cümleyi seviyorum, derin bir kabulleniş yatıyor içinde en azından benim için. Ama bu cümlede de her şey bittikten sonra kabul var. Ben o an kabul etmeyi bilmiyorum kendimi. Aslında kabul etmiştim, burdan uzaktayken.. burdan uzaktayken ben cok şey değiştirdim burdan uzaktayken burda da çok şey değişti, ama ben başa sarmaya çalışan bir döngünün içindeyim sanki. Acaba ruhum depresyona mı alışık? Bunalımda olup hırkaları çekmeden bu evde yaşayamıyor muyum ben? Bu ev ne kadar değişirse değişsin ben burada yaşamanın başka formunu bilmiyor muyum? Bilmiyorum sanırım. Öğrenebilir miyim öğrenmeli miyim değer mi yoksa yıkılır mı onu da bilmiyorum kaçmaya çalışmaktan da yoruldum hem de bunca değişen şeyin içinde neyden kaçacağım? Kendimden mi? Bilmiyorum, hiçbir şeyden emin değilim. Ben yine de mutlu olmaya çalışıyorum kendimi sakin tutmaya çalışıyorum heveslendirmeye çalışıyorum kendimi ama o en zoru. Hevesle zorunluluk arasında kalmak, kendimi rahatlatmak için çıkmam mı gerek kabuğumdan? Onda bile bi zorunluluk varsa yapamıyorum evet çok saçma ama herhangi bir konuda cevap başka çarem yok ise ben o konuda hevesli değilsem içimde fırtınalar kopuyor sanki. Belki yay burcu olmamdan kaynaklıdır bilmiyorum en olmaması gereken konumdaki birisinde bu özellik belli ki. Çünkü mecburiyetlerle doluyum alayına isyan bayrağını çekmek isterken mahkumum çekemiyorum konuşsam dil sussam gönül razı değil hesabı her seyi elimin ucuyla yapıyorum ama kendimle alakalı konularda. Velhasıl kelam daha büyümem gereken cok mevzu var çok