kimsesizcocukIar
kalbimden neler geçtiğini, kafamda biriktirdiklerimi, tasarladığım her şeyi bildiğini düşünüyorum. en azından tüm bunları hissettiğini. belki de böyle bir beklenti benimkisi. çünkü bunları asla sana söylemeyeceğim, söyleyemeyeceğim. oysa o kadar dilimin ucundalar ki, rüzgar esse düşecekmiş gibi, gözlerime baksan, giderken başını bir kez geriye çevirsen, ağzımdan dökülüverecek kadar dilimin ucunda. uzunca susuşlarım, ağzımı bile açmadan öylece kalakalıp, bakışlarımı kaçırışım bundan.
kimsesizcocukIar
burada hava her geçen gün soğuyor, zaman diyorum, biraz daha zaman. dilimin ucunda ki kelimeler bu kışın da donmazsa bir daha ki yıl uçmayı öğrenecekler. biraz zaman diyorum, kalbimin bir tarafı sıcak kalabilirse bu kış, bir delilik daha yapacağım. ne bir portakal bahçesinde dolaştım, ne de bir pasta treninde yolculuk ettim. çiçekler bir açmaya görsün, bir çılgınlık yapıp hatırla öleceğim.