lamiyahmedli

bir gün bir yabancı yazdığım satırları okursa beni tanımış olmayacak. lâkin yazdıklarımdan kendi kalbinden bir parçaya rastlar ise, işte o vakit ikimiz de aynı yalnızlıktan geçmiş sayılacağız.

lamiyahmedli

Bir gün hayâl dünyama veda edersem kahrolurum diye düşündüm. Çünkü hayatla olan savaşımdaki tek savunma aracım ve tesellim oydu. Beni mahveden tüm her şeyin silinişi vardı orada. Gerçek hayatın verdiği bulantıya geri dönmek zorunda oluşumu düşünmeden sadece oraya ait olmak istiyordum. O bulantıya geri dönüncede kitaplardaki hayata sığınıyordum. Gerçek hayat dışındakı herşey iyi geliyordu bana, gerçek hayattan başka her şey güzeldi.