Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin? 
Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar? 
Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var; 
Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin... 
Bir yelkenliyim şimdi ben senin limanında 
Fırtınalardan geldim sende dinleniyorum. 
Bu huzur, bu sessizlik hiç bitmesin diyorum; 
En eşsiz dakikalar sürsün senin yanında... 
Hiç yumma gözlerini, ışığın eksilmesin, 
Gündüzüm aydınlığım, ipek böceğim benim! 
Güz bahçemde açılmış o son çiçeğim benim! 
Yorgun kalbim seninle elem nedir bilmesin; 
Ayırma gözlerimden çocuksu gözlerini, 
O sakin o yalansız, o kuytu gözlerini

                                        Ümit Yaşar OĞUZCAN


**İnsan yazarken sadece anlaşılmak değil, muhakkak ki aynı zamanda anlaşılmamak da ister.**

Friedrich Nietzscheo