lolita

iki sene önce cinnamon boy okurken garip bi şekilde konusu bana çok dokunmuştu ki dramatik şeyleri vesaire de okumayı çok seven birisiydim bi şekilde yeri bende ayrı olmuştu 

iki uc sene once burada herkes tarafından ‘prenses’ diye anliyormusum…
          

SEN DEHŞET BİR ŞEYSİN

ben yeni şeyler deniyorum ve yazarken bu kadar çok eğlenip mutlu olmamıştım daha önce…

Yıllar sonra tekrar 2018-19 da hissettim sayende

selam çocukluğum
          çocukluğum diyorum çünkü ben bu uygulamayı keşfettiğimde daha 12 yaşındaydım hehe bundan önce ise hiç üşenmeden defterlerime saatlerce hayal ettiğim kurguları yazıyor daha o yaşımda hikayeler üretiyordum hemde sayfalarca el yazısıyla… beni yazmaya iten hayal gücümdü ve müziklerine bayıldığım adamalar… bursadan istanbula gelip herkes tarafından dışlandığımız zaman ablamla bozuk bilgisayarımızdan kore dizileri izledik oradaki başrolun idol olduğunu fark ettik ve öyle tanıştım ben yoongi ile sene 2015de çok eskiden ve benim ilk aşkım oldu (gerçekten) daha sonra yıllar geçti ve mark ile tanıştım beni wattpade o itti bu hesap ilk onun için kurgular oluşturdu veben belki de kendimi bir şeylere mark sayesinde attım onun sayesinde korumu ve çekingenliğimi yendim kardeşim yeni doğup ailenin köşeye atılan çocuğu olduğumda nct ve mark beni sarıp sarmaladı hatta onlar için binlerce takipçisi olan bir instagran hesabına bile sahiptim ama bıraktım daha sonra yıllar  sonra büyüdüm kpop dinlemedim ve uzaklaştım  bir kaç sene önce enhypen beni sarmaladı aile gibi hissettirdi eski neşemi bulmuş gibiydim bir kaç sene heesung ile yürüdüm ona bayıldım ama bir yere kadardı her şey
          önce ben kendimi kaybettım sonra ise onları
          bir kaç hafta önce heesung’un gruptan ayrıldığını duydum ve yıkıldım suçlu hissettim burada ki zamanlarım ve onlarla geçirdiğim dönemim ve kırmızı saçlarım kalbimi acıttı
          aştığımı sandım aşamadım
          bir kaç gün önce ise mark’ın gruptan ayrıldığını duydum 
          benim ilham perim mark onun hakkında konuşamadığım mark 
          ve fark ettim ki ben gerçekten kaybediyorum bazı şeyleri
          bu yüzden 12 yaşında ki bana dönüyorum yoongi’ye onu kaybetmek istemiyorum çünkü elimde bir tek o kaldı 
          yoongi, mark ve heeseung; her şey için teşekkür ederim, yolumuz uzun ve güzel olsun.

Doğru mu hatırlıyorum bilmiyorum ama sanki bi ara ultraviolence adında bir ficin vardı devamını hâlâ merak ediyorum 

Tüm Lana şarkıları sana ve fic'larına yazıldı, başka açıklaması olamazz

sari soz'e ne yazmisim okumaya calisiyorum bolum yazmaya basladim kafam allak bullak cok gerginim iyi geceler.

Bebe wake up bebe koş bebe Ankara'ya gel