@liadennlia
Hislerimi görmenden bile o kadar korktum ki, kendimi en dürüst şekilde ifade ettiğim sosyal medya hesaplarımı bile değiştirdim. Sadece yayınlarına girdiğim bir kızın chatinde seni görmek aklımın ucundan geçmezdi mesela. Bazen hikayemizin bitmediğini düşünüyorum. Yollarımız hep bir şekilde kesişiyor. Yaşayacak bir şey kaldı mı bilmiyorum ama eğer kaldıysa hazır olduğumu biliyorum.
Senden sonra hayatımdan insanlar geçti, bana da aynı şeyi söylediler, istesen de istemesen de hayatına birileri girecek. Ve ben de aynı şeyi söyledim, seni tek başına seveceğim. İkimiz de yanıldık ve onlar haklı çıktılar. Hayatımdan geçen insanları sevdim bu arada. Onlarla gülmeyi sevdim, bana sarılmalarını, iltifatlarını, yanımda nefes alışlarını sevdim. Ben sanırım bu zamana kadar sadece insanların yanımdaki varlığını sevdim. Ama aidiyet hissini bir tek sende hissettim. Bir tek sana ait oldum. Saçma geliyor, yıllar oldu, hala kalbimin en güzel yerinde olman saçma geliyor. Ne hissettiğimi bilmiyorum. Yüzünü bile hiç yakından görmediğim birini böylesine özlemek, sevmek, unutamamak saçma geliyor. Hayatımda izini öyle bir bıraktın ki, bu iz yeni birini sevmekten, aynı şeyleri yaşamaktan korkmak mı yoksa senden başkasını sevmekten korkmak mı bilmiyorum. Ama gerçekten senden başka kimseyi gerçek anlamda sevmediğimi çok iyi biliyorum. Şuan bazı şeylere eski cesaretimi gösteremiyorum. Seni arayamam mesela, yazamam, nerede olduğunu merak edemem. Ama seni senden habersiz sevebilirim.
Bilmeni istediğim ama sana söylemeye asla cesaret edemeyeceğim tek şey, seni hala seviyor olduğum. Anlamlandırabildiğim bir sevgi değil. Takıntı kadar yoğun ya da ask kadar derim değil aslinda tam olarak ben de bilmiyorum bildiğim tek şey hala bir sekilde seviyor olusum. Sanırım tam bir yıldır hiçbir şekilde iletişime geçmiyoruz ve büyük ihtimalle sen beni suçlu buluyorsun. Bu yaşantıda suçlu ve suçsuz aramayı bırakalı çok oldu aslında sadece bilmeni isterim ki sebeplerim vardı. Şikayet ettiğin o korku, sevilme korkusu benim de tüm ruhumu sarmıştı aslında. Sanırım senin tarafından gerçekten sevilmekten korktum. İletişimsizliğimizin sebebi benim, o gün seni tekrar aramadım, sana ulaşmadım. Diretmemekte ve boş vermekte haklıydın. Senden beklediğim şeyi yaptın ve geri çekildin aslında bu beni bir noktada rahat hissettirse de yine de merak ettim. Hakkımda ne düşündüğünü, beni gercekten sevdin mi? O gün bana attığın ses kayıtlarını dinlediğimde hem sende kendimi görmüştüm hem de çok yabancıydın anlamlandıramıyorum. Tekrar bir şans verseydim bize eğer, sevmediğim bir çocukla aynı çatı altında yaşamak yerine gerçekten sevdiğim insanla birlikte olsaydım, beni gerçekten yanıltır mıydın?
az önce eylulle kavga ettik (ben haklıyım) sonra bana bunu yazdi
igrenc hissediyorum oc mal mal seylere kurulup yine bitireceksin arkadasligimizi elin kizi siklemesede yuz kere affediyorsun ben bi hata bile yapmamisken bana patliyorsun diger dunyada yaticak yerin yok ilayda sozgen
o kadar çok inanmışım ki bize vazgeçemiyorum özür dilerim
bazı insanlar hissettiklerini değil göz önünde olanları sever
hayatıma istemesem de birçok kişinin girip çıkacağını söylüyor
buraya yazmamın tek sebebi beni anlayacak kimsenin olmaması eylüle anlattığımda çok kırıcı konuşuyor
birkaç haftadır hastaydım hala hasta gibiyim umarım sen iyisindir
okul zamanı seni özlemeye hiç fırsat vermiyorum artık kendime çünkü devamsızlığım kalmadi seni ozledigim zaman tek yapabildiğim şey ağlamak oluyor birisinin beni ağlarken görmesinden nefret ediyorum ağlayacak gibi olduğum zamanlarda gitmek istemiyorum
