Sardunyalar renklerini vermiş toprağa
Ateşin harlı ışığı bir demet avuca
Değmez asla çektiğin nice acılara
Bir kuru gözyaşı ağlar dudaklarında.
Sonunu bilen bilir,
Peki, giden gelir mi?
Can kırıklarını toplayan bilir,
Akan kan yüreğe değer mi?
Sadece umutlara sığınan omuzlarım
Geleceğe borçlu kalan sol yanım
Kırgınlığımı bırakıp gittiğim yıllarım,
Bir demet vaveylaya sağır gelir mi?
Dökülen kan yaşları,
Tebessümleri var eder mi?