@lixinary
let you come and go,whatever i'm state in
am i the greatest?
sana adadığım tüm şarkıları bir şekilde siliyordum buradan hep o klasik abartıyorum,fazla anlam yüklüyorum gibi bir tarafımda benimle konuşan ses yüzünden ama kendime izin verdiğimde veya gün sonunda kendimi dinlediğimde dilime yansıyamayan her şey bu şarkıda saklı olmuş oluyor bu da bir işe yaramıyor
hayatımın gerçeği buysa,huzurum hiç yoksa tamam
hangi zamanın sahibiydim?sakın bana anlatma
belki de hep savaşmış gibi,hiçbir yerde durmak istemiyor
dünyaya bedel eşsiz ruhum,dünyamı bilmek istemiyor
geçen sene bu saatlerde upuzun yazdığım ve tek bir tanesinin bile yerinden kıpırdamadığı,şarkılar dahil her isteğin,her cümlenin yine benim yüzümden aynı kalmasıyla sınandığım ve bunun ne kadar ucube bir his oluşunun farkında olmayışımla geçirdiğim bir yıldı.özetle,değişir sanmıştım çünkü değişimin getireceği hazzı üstün tutmuştum ama önemli olanın kendim olmayı bile kendimin yaratması gerektiğinin elzemliğini idrak edememiş olmamdı galiba.o cümlelerdeki çatışmalar ne zaman sonlanır bilmiyorum,elde ettiklerim beni isteyecek mi onu da bilmiyorum çünkü şu yaşında hâlâ doğrunun nerede olduğunu arıyorum.yalan yok,bazen isyan da ediyorum.gözlerdeki ışıltının geri gelmesinin nasıl sihirli bir değnek gibi insana dokunduğunu üçüncü gözle gördüğümden,kendini bulabilip bastırmadan yaşayan üstüne bir de yüzeysel derinlikten arınmış insanların varlığına,ölçüp biçmeden her duyguya izin verenlere hiç imrenmediğim kadar imrendiğimden.
nasıl geçtiğini anlayamadığım o geçmiş yazının son cümleleri hâlâ geçerli benim için.hatta belki de biraz fazla bunları isteyemeyecek kadar düştüm ama en azından harici durumlar dışında kimse görmedi.neyse,bu sene umarım bekleyen şarkıları tamamlayabilip aynaya bakabilirim,her yönden
man,i know that it's hard to digest
but maybe ur story ain't so different from the rest
and i know it seems wrong to accept
a realization is as good as a guess
but you've got your demons and she's got her regrets
söyle,kimlerden kaçarsın?
boşuna durmadan ağlarsın
bir şekilde tarihlerin denk zamanlı kendini hatırlatması içimi ürpertiyor.bundan tam 3 sene önce,belki de olabileceğim en savunmasız halimle yanına gelip titrek sesimle beraber uyuyalım mı diye sorduğumda önce kendine gel niye böylesin diye kızıp sonra yanıma gelmiştin.önce ben senin koynunda ağladım sonra sen benim.işte ben o gün sen ağlarken hiçbir şey yapamıyorum yazmışım buraya.az önce sen sordun,şakaya vurdum çünkü yüzüne karşı ben artık yanında ağlamaktan bile korkacak kadar küçülüp duvar ördüm diyemedim ve bu dağlar kadar farkı nasıl yarattım bilmiyorum.
ama aramızdaki farkı çok net biliyorum.sen,ben o dönemden geçerken sahte tatminliklere kapılıp çekip gidebileceğimi bırak,ihtimalinden bile deli gibi korkmamıştın.neden bana,zamanla kendi hareketlerimin zıtlığını bile anlamlandıramadığım ve saklamak için cebelleşip taşıyamadığım bir yük bıraktınız ki ikiniz de birden?her şeye bir nokta da tamam hatta fazlasıyla tamam,neden yaptığınızı bilecek kadar olaylara derinlemesine girdiğim için farkında olduğumdan.ama ben,adım atmaktan korkup kendimi geri çektiğim ve bırakamadığım her konu için sizi suçlamayı kesemiyorum
sivri,alaycı dilimle ördüğüm o duvarların sağlamlığı başımı yastığa koyana,acısını da temel ihtiyaçlardan çıkarana kadar.hep böyleydi ama her zaman sizi bağlayan tarafına odaklanmak zorunda hissettim.kabul ediyorum ben de yerdim,yetersiz hissettirdim ama bir sefer ben halledemiyorum çok yoruldum diyemedim.kapıyı kapattığımda da kimse olmuyor haliyle sizi hep eşikte bıraktığım için.işin özünde,şeytana da uydum,terazinin dengesiyle de oynadım ,tükürdüğümü de yaladım ama hepsini ben tek yaptım
çok büyük sınanacağımın ayak seslerini şimdiden duyuyorum.tavizler vereceğim,sabrımla oynayacağım ve belki şu an aklımın bile ermediği şeyler yaşayacağım,hepsine âmenna ama düşmeyeceğim.öyle bir evredeyim ki bir hiç için senelerimi kaybetmişken hem tek bir şeyle yetinmeyi sindiremem hem de eğer olmazsa kaybetmek ne demek zaten biliyorum
gözlerimi kapattığımda gördüğüm her şeyin ihtimali,yaşamı direnemediğim şekilde umrumda kılıyor
bulanık sularında,takıldım ağlarına
yüz diyor içimde bir ses,yetmiyor kulaçlarım
bu hayatta bizi böyle yakamızdan tutacaksa
'hadi böyle yaşa' derken kalbimize sormuş mu?