lyvchr

Okumaya katlanamadığımı yaşamışım

Koskoca dünya herkesi bağrına basmış, bir bana yer kalmamış gibi.

İyi ki düştüm. İyi ki ihaneti gördüm. İyi ki yenildim. Beni ben yapan her şeye, iyisi ve kötüsüyle beraber teşekkür ederim. Bütün yorulmuşluklara rağmen hayat hâlâ güzel. Ve ben artık, bunlarla beraber benim.

Pişman değilim, bugün olsa yine aynı yollardan yürür, yine aynı hataları yaparım. Şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler ben yine ellerimle, ziyan ederim.

Yine de unutma, ellerinle suladığın çiçeklerin solduğuna şahit olacağın yerdir burası. Emeklerinin zayi oluşunu izleyecek, koşsan da yetişemeyeceksin, kılpayı kaçırılmış her şeyin ardında bıraktığı o acıyı ömrün boyunca yaşayacaksın.

Eskiden olsa ortalığı birbirine katacağım her ne varsa; şimdi yaşarken sadece durup seyrediyorum. Hayat, yaşarken olmaz dediğin her şeyi seyretmeni sağlıyor. Zamanla şaşırdığın şeyler azalıyor. İnsanlara karşı beklentin azalıyor. Ve büyüyorsun. Hayat insanı dinginleştiriyor.

Tüm dünya karşıma geçse, bendeki yerini değiştiremezdi. Dünya yerle bir olsa, göğsümdeki evin bir santim oynamazdı. Bana ne yaptın?

Karşına geçip, yanlış olduğunu söylediğim halde telafisi olmayan yollara girdin. Ben demiştim. Hayat insanı pişman eder demiştim, kapattığın kapıların eşiğinde sürünürsün demiştim, ben sana yapma demiştim. Sen yaptın. Şimdi ağla; yaşanması mümkünken yaşanmayan, güzel her anıya.

Her şey ama her şey istemesiyle ilintili. Görmek istemeyene gösteremezsin. Duymak istemeyene anlatamazsın. Her şey, insanın o şeyi isteyip istemediği kadar değerli. Israr ederek hiçbir pencereyi açamazsın. Yumruklayarak hiçbir kapının ardına geçemezsin. İstemeyene, sevdiremezsin.

Hayatım boyunca hiç sarhoş olmadım ama bir fotoğrafına baksam tüm hücrelerim uyuşur.