Selam arkadaşlar. Bu KBA için attığım son bölüm. Çok heyecanlıyım ama aynı zamanda çok üzgünüm.
Bunun nedeni ise ilk göz ağrım olan kitabımdan ayrılmak. Belki başka bir kitap yazarım, bilmiyorum ama KBA bir başkaydı be! Onun yerini hiçbir şeyin tutamayacağını çok iyi biliyorum. Bu yolda bana destek olan ya da olmayan, kitabımı okuyan ya da okumayan herkese teşekkürlerimi iletiyorum. İyi ki varsınız. Kitabı yazmaktaki amacım konusuydu. Bildiğiniz üzere kitap anam babam bir fantastik değil. Ben kitabı sadece hırs uğruna yapılan şeylerin nelere yol açacağını anlatmak için yazdım. Kitapta kötü karakterlerin kendilerine özgü ve kendi görüşlerinden bakıldığında haklılıkları var. Belki bu bizim için hiç de doğru değil ama o karakter için bu doğru. Kitabı yazarken bir cümle kullanmıştım. 'Bazen karanlık sadece kötülük değildir.' Bu cümlede haklılık payı çok. Karanlık her zaman kötülük değildir lakin içinde birçok kötülük barındırır. Bundan yola çıkarak kitapta saf, iyi bir karakter asla inşa etmedim. Gözünüze saf bir karakter göründüyse bu, onu iyi anlamadığınız veya yaptıklarını doğru yorumlayamadığınız için olabilir. Yine de bir şey diyemem. Ama kitapta gri karakterlerden başka karakter yok. Saf iyi veya saf kötü bulamazsınız. Yazdığım karakterlerin kötüsünü de iyisini de seviyorum. Kusurlarıyla, yanlışlarıyla ve doğrularıyla hepsini canı gönülden kucaklıyorum. Hiçbir şekilde Ragıp'ı veya diğerlerini romantize etmiyorum, yalnızca hepsini sevdiğimi belirtmek istedim.
Hepinizi seviyorum. İyi ki varsınız...