@mariandleo
büyümek kavramının korkunç ağırlığıyla tanışmak, aniden.
güzel arkadaşım, ben daha kendi korkumu bastıramadım ki. henüz hayata atılmaya hazır değilken geldiğimiz bu nokta adına, ben özür dilerim.
gözlerimdeki korkulu bakışların aynısını başka gözlerde görmek, en önemlisi de çözüm için yalvaran seslerini duymak mahvediyor beni.
eski anıların tatlı sızısı
hiçbir şeyi hak etmiyormuş gibi bir his.
göğsümün orta yerinde, nefesimi kesiyor. uzun zamandır orada ve gitmiyor. mutlu olan insanları gördükçe daha çok acıtıyor. dayanılmaz bir ağrı. korkunç.
birilerine kendi sevgimi vermekten bana kalmadı ve benim de birilerinin sevgisine ihtiyacım var.
kimse senin gibi aptal değil. sana sevgilerini vermek istemiyor. arkadaşların seni unuttu, iyice silikleştin. eskisinden daha kötüsün ama eskisinden daha iyi bir numaracı olmayı başardığın için artık herkes seni daha iyi sanıyor ama sen sadece iyi bir oyuncusun.
kalbimde bir ağırlık var. bu yük fazla bana.
sadece sessizce durdum
ve öylece izledim
bir meleğin ellerindeki
kaderimin sökülüşünü*
kendime çok üzülüyorum
dayanacak gücüm kalmadı
belki
yalansın.