medinexws

Ecevit'in canı çok yandı offfff

Ellerim titriyordu şimdi öfkeden. Deli gibi titriyor, ayakta duramıyor ve yanımda olsa canını okuyacağım kadar büyük bir öfke içine düşüyordum. Anahtarı bulamadıkça körükleniyor, artık haksız düşeceğim bir hale bürünüyordu bu öfke. Elbette her şeyin fazlası insanı haksız çıkarırdı. Sevginin de. Sen Ecevit'i fazla mı seviyorsun ki? Yok. Keşke daha fazla sevebilsem. Ama o? Her şeyin fazlası insanı haksız çıkarır. Güvensizliğin de. Artık bir rüzgar essin de yıkılayım diye bekleyen bir ağaç gibiydim

İstemiyor artık. Sen de istemiyorsun. Evet istemiyorum. O zaman derdin ne? O istesin mi istiyorsun? İstemiyorum. Şüphenin tohumu düştü, kurtulamaz. İnanmıyor. Bir daha niye risk alsın ki? Beni niye dinlemedin Ecevit? Bana neden güvenmedin? Sana hiç güvenmedi. Kabul et artık. Kabul ettim ama... Ата пе? Tek başına gidecek oraya. Olması gereken bu değil mi? Davetiye gelmeseydi seni davete de çağırmadı. Melike'nin yaşadığını bana söyledi ama. Neyse ne. Öyle gerekti demek ki. Ama bitti. Kalbi seninle ama aklı değil. Kabullen. Bir tek kalbi seninle. Aklı hiç seninle olmadı. Kalp yetmez mi? Yetmez, Ecevit için hiç yetmez. Aklıyla yaşıyor. Ama kalbiyle ölmez mi insan?

Yaşıyorsun çünkü ölmeyi beceremiyorsun.Bu beceriksizlikle sonsuza kadar acılar içinde yaşayıp duracaksın. Kimsenin engelleyemediği bir ölümün yolu yok mu?

Merak etme bir başarısız intihar girişimine daha tahammülüm yok, hiç çekincen olmasın. Ölümü bekliyorum ama ölüme yürümüyorum.Tam da istediğiniz gibi nasıl olursa olsun nefes alıyorum.Berbat hissettiriyor.Ama bu sizin için hiç önemli olmadı.Olmayacak da.Canım çok yanıyor anne ama kalbim atıyor,yeterli sanırım bu. O yüzden beni rahat bırak,rica ediyorum.

 #wattpadhesaplarımıkapatma artık lütfen☹️