Bugün yine çöktüm o duvarın köşesine , ağladım , ağladım , ağladım...
Geçmesini bekledim geçmedi aksine daha da acıttı. Bir parça daha eksildiğimi hissettim...
Ben pes ediyorum artık savaşmaktan vazgeçiyorum yaşamaktan vazgeçiyorum...
Örneğin baş ucuna sevgi koy , yollara taş değilde yemyeşil yapraklar renkli çiçekler koy , toprağada biraz mutluluk ek kahkahalar toplayalım beraber.
Burda sizinle daha çok şey paylaşmak isterdim ama beni bulmanız , derin kuyulara inmenizi gerektirir. Sahi beni kim neden bulmak istesin ki kim bir ölüyü yaşatmak ister ??