micamomille

ne olsun isterdiniz? belki ne olsun istemediğinizi çok iyi biliyorsunuzdur, ama ne olmasını istediğiniz soruna gelince emin olma cesaretini gösterebiliyor musunuz? şimdiye kadar olmasını istedikleriniz gerçekleşti de ne oldu, hüzün bitti mi? kafanız rahat mı? geceleri uyuyabiliyor musunuz? doyumsuzsunuz. bir de hâlâ bir şeyleri isteme küstahlığında bulunabiliyorsunuz. içinde yaşadığı sefalet bitsin diye mi bir şeyler ister ki insan? artık hayatı değişecek, o ise bambaşka biri olacak gibi düşündüğü ahmakça düşüncelerden birine alet mi ediyor dileklerini? neyin küstahlığı bu diye sordum size! ne zaman olmuş ki şimdi olacak, biraz düşünmez misiniz? isteklerini isterken insan, acının biteceğini varsaymamalı, başından bir dert çekileceğini zannetmemeli yahut, yaşadığı geçmişi hiçe sayabileceğini hayal etmemeli. istemeye devam edin, ama ardı ardına doyumsuzca, acının bitmesi için istemeyin sakın. öyle yaparsanız, sonra isteklerim neden olmuyor diye ağlarsınız! küstahlık etmeyin, istediğinizi elde ettiğinizde doyumsuz davranmayı kesin! ve size verilen her şeyin önemini, verilmeyen her şeyin bedelini iyice fark edin. akşamlarınız hayrola. 

micamomille

ne olsun isterdiniz? belki ne olsun istemediğinizi çok iyi biliyorsunuzdur, ama ne olmasını istediğiniz soruna gelince emin olma cesaretini gösterebiliyor musunuz? şimdiye kadar olmasını istedikleriniz gerçekleşti de ne oldu, hüzün bitti mi? kafanız rahat mı? geceleri uyuyabiliyor musunuz? doyumsuzsunuz. bir de hâlâ bir şeyleri isteme küstahlığında bulunabiliyorsunuz. içinde yaşadığı sefalet bitsin diye mi bir şeyler ister ki insan? artık hayatı değişecek, o ise bambaşka biri olacak gibi düşündüğü ahmakça düşüncelerden birine alet mi ediyor dileklerini? neyin küstahlığı bu diye sordum size! ne zaman olmuş ki şimdi olacak, biraz düşünmez misiniz? isteklerini isterken insan, acının biteceğini varsaymamalı, başından bir dert çekileceğini zannetmemeli yahut, yaşadığı geçmişi hiçe sayabileceğini hayal etmemeli. istemeye devam edin, ama ardı ardına doyumsuzca, acının bitmesi için istemeyin sakın. öyle yaparsanız, sonra isteklerim neden olmuyor diye ağlarsınız! küstahlık etmeyin, istediğinizi elde ettiğinizde doyumsuz davranmayı kesin! ve size verilen her şeyin önemini, verilmeyen her şeyin bedelini iyice fark edin. akşamlarınız hayrola. 

micamomille

benim ağlamalarım çabuk geçer. bir gece sebepsizce gözyaşı dökesim gelir, sonra hiç uğramadan geri gider o yaşlar. daha öncesinde binlercesi akmamış gibi sakındırır kendini benden. geri çekilmiş olması bir surete bürünür, ellerini uzatıp omuzlarımdan sarsar bedenimi. kuru kal der, dimdik kal. yağmur değmesin yapraklarına der, oysa iyi biliyordu ki topraktaki köklerim onun eseriydi. dallanıp budaklanmam onun yüzündendi. şimdi kocaman etti beni, ama bu hâlde yalnız bırakmak ister yine beni. madem akmak istemiyorsa bu yaşlar, neden büyüttüyse beni? madem büyüttüler, neden akmak istemezler şimdi? yağmura susamış yapraklarıma su değmez bu günlerde. nasıl isterler bu koca ağaçtan nimetler o hâlde?

micamomille

kaybet kendini bir yerlerde. sen ancak bunu beceriyorsun zaten. kaybet ama bu sefer anlamı olsun, bir daha da dönme gittiğin yerden. kaybet kendini, başkalarını kaybettiğinden daha beter biçimde. ya kül ol bir yerlerde izin kalmasın ya da koşup dur durdurak bilmeden. ancak kaybetmeyi biliyorsun ya zaten. ne kadarını götürdü bu yaşamın senden ve ne kadarına sahip yaptı seni yeniden? kovalamayı bırak kaybol erkenden, henüz seni bulacak kimseler kalmamışken. kaybet kendini bir yerlerde. sen ancak bunu beceriyorsun zaten. 

micamomille

saklan o saklambaç dolabında, uzak tutsun seni herkesten. 
Responder

micamomille

seni anlamam yeterli değil hiç bu söylediklerin,

micamomille

hatırlıyorum da yürünmüş müydü hiç seninle bir yolum?
Responder

micamomille

bakıyor bana insanlar sanki tükenmiş bir soyum, 
Responder

micamomille

el kadar çocuk gibi karşıma geçmiş özlemim
Responder

micamomille

odamdaki vantilatör. 

micamomille

ve hâlâ çalışıyor.
Responder

micamomille

bir ayağı yok. aldığı bir darbe sonrasında iki yüzünden biri çalışırken çarpıp çok ses çıkardığı için onu ayırmak zorunda kaldık. gece de kafası koptu, bantla yapşıtırdı.
Responder

micamomille

annem onu çok kırdı. 
Responder

micamomille

şihab.

micamomille

başkasına teselli bile verebiliyorum ancak benim içimdeki boşluklar öyle arttı ki, esen bir rüzgarda bedenimi kaybedeceğim diye ödüm kopuyor.
Responder

micamomille

büyük tepki verilmesi gereken, sürekli düşünmem ve aslında ilgilendiğimi belli etmem gereken olaylardan zihnim ve kendiliğim kaçmaya çok meyilli. ya da belki ertelemeye. öyle olaylar meydana geliyor ki, öyle şeyler geliyor ki başıma sadece benim okuduğum deftere bile anlatmakta güçlük çekiyorum. sadece kaçıyorum ve erteliyorum. belki uyumadan önce bir olayın ciddiyetini kavrayacak gibi oluyorum, ama ağlanacak hâle ağlayasım bile gelmiyor. evet, durumla alakalı görüşler belirtebiliyorum, öyle ki gören farkındalığım çok yüksek sanacak ama açıkçası ne olursa olsun duygusal yaklaşmaktan korkan bir zihne sahip oldum bir şekilde. bunun çocukluk travmasıyla alakalı bir şey olup olmadığından emin değilim ama bunun bir savunma mekanizması olduğu da aşikar. tıpkı yaşanan kötü olayların simasını yahut detaylarını, hatta bazen ta kendisini hatırlamakta epey güçlük çekmem gibi. ciddiyen ne oluyorsa bakmışım silinmiş hafızamdan. bu durum kendiliğinden olan bir şey olduğunda bunun ile ilgili bir aksiyon alma isteğim pek yok ve aslında bana avantaj sağlamadığını da söyleyemem. en basitinden olayların içine sürüklenmekten korunuyorum.  ama... bir yandan o kadar da hoş bir şey değil. insan ne yaşadığını hatırlamadığında ve içindeki boşlukları dolduramadığında ne yapacağını şaşırabiliyor. şimdi olduğu gibi, içimde ya ertelediğim ya da üstünü kilitlediğim bir acı var ve aralarından seçmemi isteseydiniz ertelmiş olmayı dilerdim. kilidini doğru düzgün vuramadığım bir acının hiç beklemediğim bir anda günyüzüne çıkmasını tercih edemem.
Responder

micamomille

laf lafı açtı, açtığım laf hayatıma da başka kapılar açar diye umuyorum.
Responder