moon6black

Düşünüyorum... Düşünüyorum...
          	
          	Aslına bakarsan ben hep düşünüyorum. Tıpkı çıkmaz bir sokak gibi. Varamayacağımı bildiğim bir yol misali o çıkmaza girmek için çabalıyorum. Ama bunun farkında olsam bile başaramıyorum. 14 senedir bu mücadeleyi veriyorum. Bununla mücadele etmek hem zihnimi hem bedenimi o kadar yordu ki... Hayatın içindeyken hep yorgun hissediyorum. Kafam çok ağır geliyor. Nefes alamıyorum. Sürekli huzursuzum. Sürekli derin derin iç çekiyorum. Ve bu o kadar boğucu hissettiriyor ki göğsüme taş bastırmışlar gibi istediğim gibi rahat nefes alamıyorum. Bir şeyler... bir şeyler hep bana batıyor. İyice tahammülsüz biri olup çıktım. Seslere, gürültülere tahammül edemez hale geldim. Hemen sinir yapıyor. Bu halimi sevmiyorum ama yine elimde olmadan oluyor. Sanki bedenim tetikte ve bu uyaranlara karşı iradem dışında bu tepkileri gösteriyor. Sonrasında elbette pişman oluyorum. Ama dedim ya zaten isteyerek yapmıyorken isteyerek yapıyormuşum gibi hissetmeme neden oluyor. Yoğun suçluluk ve vicdan duygusu beni gün geçtikçe yıpratıyor. Belli etmiyorum. Üzerime yapışıp kalmış olan o maskeli depresyon, iki yakama yapışmış yavaş yavaş tüm enerjimi sömürerek nefesimi azaltıyor. Hayattayım belki ama yavaş yavaş ölüme de yaklaştırıyor bunu hissedebiliyorum. Ve bu çok yakın. Ölümün o nefesini ensemde hissediyorum. Sanki kaçamazsın diyor. Kaçmıyorum ki... çünkü zaten kaçmaya mecalim bile yok.

moon6black

@Ay_gamzesi  çok çok teşekkür ederim iyi ki varsınız iyi ki tanımışım siziii ♡♡♡ bende öyle seninle konuşurken mutlu oluyorum aynı şekilde bende her zaman buradayım 
Reply

Ay_gamzesi

@moon6black her zaman yanındayız,yanındayım seninle sohbet etmek gerçekten mutlu ediyor beni meraklanmıştım uzun zaman oldu konuşmayalı sanırım her ne olursa olsun her ne hissedersen hisset ben buradayım seninle konuşmak için
Reply

moon6black

@Ay_gamzesi @asowithstars Yazdıklarınızı kaç kez okudum, kaç kez gözlerimin dolup taştığını saklamaya çalıştım bilmiyorum... İnsan bazen kendi içindeki o çıkmaz sokakta öyle bir kayboluyor ki, artık bir çıkış yolu aramayı bile bırakıyor. Ama tam o anda, o karanlığın ortasında sizin gibi iki güzel ruhun belirmesi ve bana sadece "buradayım" demesi... Bu, dünyadaki tüm çıkış yollarından çok daha kıymetli. ​Hiçbir şeyi düzeltmeye çalışmadan, beni acele ettirmeden, sadece olduğum halimle ve tüm yorgunluğumla beni kabul edişiniz içimdeki o düğümleri tek tek çözüyor sanki.
          	  
          	  ​@Ay_gamzesi... "Yavaş yavaş olsun, tek bir adım olsun ama sağlam olsun" deyişin içimde bir yerleri öyle bir rahatlattı ki. Ben kendimi hep bir yerlere geç kalmış gibi, hep hemen toparlanıp "iyi" olmak zorundaymışım gibi hırpalarken, durup nefes almanın da bu hayatın bir parçası olduğunu bana hatırlattın. Haklısın, hızlı koşmama gerek yok. Sadece kendimden vazgeçmeyeceğim; çünkü ne zaman düşecek gibi olsam arkama baktığımda senin o inanan, şefkatli bakışlarını göreceğimi bilmek bana o tek adımı atacak gücü veriyor.
          	  
          	  ​@asowithstars... Kendimi tamamen sönmüş, küle dönmüş bir gökyüzü gibi hissederken senin bendeki o kırık dökük ışığı fark etmen kalbimi öyle bir titretti ki. Yaşadığım onca şeye rağmen hâlâ içimde gökyüzüne bakacak, o rüzgârı hissedecek bir yerlerin kalmış olması belki de gerçekten içimdeki o ışığın sönmediğinin kanıtıdır. Acıların ortasında hissizleşmek yerine, acı çekmek pahasına da olsa hâlâ hissedebildiğimi bana senin o güzel cümlelerin hatırlattı. Yaralarımın tekrar tekrar kanamasına o kadar şefkatli birer merhem oldunuz ki, sızısı bile hafifledi sanki.
Reply

mniaso

İyi misin güzelim? 

moon6black

@asowithstars  bende seni çok seviyorum ♡♡♡♡♡♡♡
Reply

mniaso

@asowithstars  seni çok seviyorum❤️ 
Reply

moon6black

@asowithstars  mesajını çok geç gördüm özür dilerim. Doğru dürüst giremiyorum. Belki zamanında görsem "iyiyim" diyecektim ama bugün değilim nedeni ailem... 
Reply

moon6black

Düşünüyorum... Düşünüyorum...
          
          Aslına bakarsan ben hep düşünüyorum. Tıpkı çıkmaz bir sokak gibi. Varamayacağımı bildiğim bir yol misali o çıkmaza girmek için çabalıyorum. Ama bunun farkında olsam bile başaramıyorum. 14 senedir bu mücadeleyi veriyorum. Bununla mücadele etmek hem zihnimi hem bedenimi o kadar yordu ki... Hayatın içindeyken hep yorgun hissediyorum. Kafam çok ağır geliyor. Nefes alamıyorum. Sürekli huzursuzum. Sürekli derin derin iç çekiyorum. Ve bu o kadar boğucu hissettiriyor ki göğsüme taş bastırmışlar gibi istediğim gibi rahat nefes alamıyorum. Bir şeyler... bir şeyler hep bana batıyor. İyice tahammülsüz biri olup çıktım. Seslere, gürültülere tahammül edemez hale geldim. Hemen sinir yapıyor. Bu halimi sevmiyorum ama yine elimde olmadan oluyor. Sanki bedenim tetikte ve bu uyaranlara karşı iradem dışında bu tepkileri gösteriyor. Sonrasında elbette pişman oluyorum. Ama dedim ya zaten isteyerek yapmıyorken isteyerek yapıyormuşum gibi hissetmeme neden oluyor. Yoğun suçluluk ve vicdan duygusu beni gün geçtikçe yıpratıyor. Belli etmiyorum. Üzerime yapışıp kalmış olan o maskeli depresyon, iki yakama yapışmış yavaş yavaş tüm enerjimi sömürerek nefesimi azaltıyor. Hayattayım belki ama yavaş yavaş ölüme de yaklaştırıyor bunu hissedebiliyorum. Ve bu çok yakın. Ölümün o nefesini ensemde hissediyorum. Sanki kaçamazsın diyor. Kaçmıyorum ki... çünkü zaten kaçmaya mecalim bile yok.

moon6black

@Ay_gamzesi  çok çok teşekkür ederim iyi ki varsınız iyi ki tanımışım siziii ♡♡♡ bende öyle seninle konuşurken mutlu oluyorum aynı şekilde bende her zaman buradayım 
Reply

Ay_gamzesi

@moon6black her zaman yanındayız,yanındayım seninle sohbet etmek gerçekten mutlu ediyor beni meraklanmıştım uzun zaman oldu konuşmayalı sanırım her ne olursa olsun her ne hissedersen hisset ben buradayım seninle konuşmak için
Reply

moon6black

@Ay_gamzesi @asowithstars Yazdıklarınızı kaç kez okudum, kaç kez gözlerimin dolup taştığını saklamaya çalıştım bilmiyorum... İnsan bazen kendi içindeki o çıkmaz sokakta öyle bir kayboluyor ki, artık bir çıkış yolu aramayı bile bırakıyor. Ama tam o anda, o karanlığın ortasında sizin gibi iki güzel ruhun belirmesi ve bana sadece "buradayım" demesi... Bu, dünyadaki tüm çıkış yollarından çok daha kıymetli. ​Hiçbir şeyi düzeltmeye çalışmadan, beni acele ettirmeden, sadece olduğum halimle ve tüm yorgunluğumla beni kabul edişiniz içimdeki o düğümleri tek tek çözüyor sanki.
            
            ​@Ay_gamzesi... "Yavaş yavaş olsun, tek bir adım olsun ama sağlam olsun" deyişin içimde bir yerleri öyle bir rahatlattı ki. Ben kendimi hep bir yerlere geç kalmış gibi, hep hemen toparlanıp "iyi" olmak zorundaymışım gibi hırpalarken, durup nefes almanın da bu hayatın bir parçası olduğunu bana hatırlattın. Haklısın, hızlı koşmama gerek yok. Sadece kendimden vazgeçmeyeceğim; çünkü ne zaman düşecek gibi olsam arkama baktığımda senin o inanan, şefkatli bakışlarını göreceğimi bilmek bana o tek adımı atacak gücü veriyor.
            
            ​@asowithstars... Kendimi tamamen sönmüş, küle dönmüş bir gökyüzü gibi hissederken senin bendeki o kırık dökük ışığı fark etmen kalbimi öyle bir titretti ki. Yaşadığım onca şeye rağmen hâlâ içimde gökyüzüne bakacak, o rüzgârı hissedecek bir yerlerin kalmış olması belki de gerçekten içimdeki o ışığın sönmediğinin kanıtıdır. Acıların ortasında hissizleşmek yerine, acı çekmek pahasına da olsa hâlâ hissedebildiğimi bana senin o güzel cümlelerin hatırlattı. Yaralarımın tekrar tekrar kanamasına o kadar şefkatli birer merhem oldunuz ki, sızısı bile hafifledi sanki.
Reply

moon6black

Bölümü uzun zaman sonra nihayet yayınlayabildim. Fakat o kadar uğraştırdı ki... nedeni de şu; biliyorsunuz ki Türkiye'de Watpadd uygulaması kaldırıldı ve bir süredir iki farklı vpn üzerinden giriş yaparak bölümleri yazıp paylaşıyorum. Dün gece bölümü yayınlayacakken bir sorunla karşılaştım. Kullandığım o iki vpn'i kabul etmedi çünkü Watpadd güncelleme aldığı için bölümü yayınlamayı kabul etmedi. Sonra yapay zekaya sordum neler yapmalıyım diye bana farklı çözüm önerileri sunarak yollar gösterdi hiçbiri ne yazık ki olmadı. Sonra en son 'Opera' denen Web tarayıcısını önerdi onunla halledebildim. Uzun uğraşlar sonucu ve evet bölüm yayınlanmış oldu. İyi okumalar... emeğimin karşılığını göremeyeceğimi bilsem de...

mniaso

Küs müyüz güzellik. 

moon6black

@islakdamdakiikedi  hayır güzelim o da nereden çıktı? Sana hiç küsebilir miyim ben ♡♡♡ sadece finallerimin tarihi belli oldu onlara çalışıyorum bir yandan da işe gidip geliyorum eee tabii bölümü de yayınlayacaktım o da kaldı :((( istersem paylaşırım ama ben işlerin hızlıya gelip oldu bittiye gelmesini istemiyorum sizin beklemenize değecek uzunlukta ve sahnelerle dolu olmasını istiyorum ki öyle de oldu çok az kaldı şu sınavlarımı atlatayım Allah'ın izniyle gelecek inşallah:)))
Reply

mniaso

Napıyorsun güzelim 

moon6black

@asoshii dönüşüm gece oldu ama ben zaten gece insanıyım sık sık bölüm yayınlayamıyor olsam da aslında sessizce varlığım buralarda aranızda dolanıyor. Ve şimdi de yine bölümü yazmaya devam etmek için girdim:)))
Reply

moon6black

@justtaso  iyiyim çiçeğim benim sen nasılsın 
Reply