sen nasıl anlatılırsın, inan hiç bilmiyorum. sadece gün yüzüne çıkmış değil, kuytuda saklanan yanlarınla bile çok güzelsin. bir bütünsün, tüm kırgınlıklarınla, kendinden bile sakladıklarınla, omuzlarında taşıdığın yüklerle. seni sen yapan her zerrenle çok güzelsin. mesela duydukça beni her şeyden soyutlayıp huzura kavuşturan sesinle. bir bakışınla birçok şey anlattığın gözlerin, insanı mutlu eden gülüşünle. bu bir delilik belki ama güldüğünü bildiğim her an tebessüm yüzümden hiç eksilmiyor. beni hayran bırakan merhametin ve şefkatinle. ne zaman ihtiyacım olsa, şefkatinle sardın beni hep. sevginle... iliklerime kadar hissettirdiğin sevgin. tutundukça her şeyi halledeceğime inandığım sevgin. sen, birçok şeyimsin. o an neyim olmana ihtiyacım varsa sen hep o oluyorsun bana. umudumsun, inancımsın. bazen bana hep destek olan arkadaşımsın, bazen beni sevgisiyle sarıp sarmalayan kardeşim. canımsın. canımın en içisin. biliyorum, şimdi biraz dargın, biraz da durgun bir zamandasın. üzülme, küsme de bana. seni her zaman çok sevdiğimi ve seveceğimi de unutma. ama bunların hepsini beraber aşacağız, geçecek. sana, hissettirdiklerine, yaşadığımız ve yaşayacağımız binlerce anıya sonsuz iyi ki. bir tanem, öpüyorum avuç içlerinden.