Merhaba,
Bu mesajı okur musunuz bilmiyorum; tıpkı bu mesajın kaç kişiye ulaşacağını bilmediğim gibi. Bir ya da iki kişi bile olsa yazdıklarımı okudunuz, beğendiniz. Belki size hitap etti, belki etmedi. Belki de daha ilk sayfadan bırakıp gittiniz. Olsun, bir kişi bile olsanız benim için her şeydiniz ve yazdığım her satır benim için çok kıymetliydi. Fakat o yıllardaki düşüncelerimle bugünkü düşüncelerim doğal olarak aynı değil. Hayatım yoğun bir tempoya girdikten sonra birçok şey değişti. Hatta sırf bu yüzden defalarca her şeyi silip sessizce çekip gitmeyi düşündüğüm zamanlar bile oldu. Sanırım yetişkin olmayı pek sevemediğim gibi beceremedim de... Yine de son kitabımı tamamlamayı çok istiyorum; hâlâ da istiyorum. Çünkü hikâyenin başından sonuna kadar her şey zihnimde hazır, geriye yazmak kalıyor. Büyük değişiklikler yapmasam da kitabımı düzenlemeye almıştım. Hâlâ okuyanlarınız varsa bunu biliyorsunuzdur. Şimdi ise yazmanın bile bana lüks geldiği bir noktadan size sesleniyorum. Çünkü gerçekten yazacak, düzenleyecek zaman bulamıyorum. Merak ettiğinizi biliyorum. Belki bana kızgınsınız, belki de bu satırları hiç okumayacaksınız bile. Hepinizi anlıyorum. Bu bir veda mesajı değil, yanlış anlaşılmasın. Sırtımın sıvazlanmasını da beklemiyorum. Sadece ne zaman kaldığım yerden devam etmek istesem, kendimi sanki bin adım daha uzaklaşmışım gibi hissediyorum. İçimden geldiği için bunları sizinle paylaşmak istedim. Umarım hayatınızda her şey yolundadır. Düşündüğünüzden daha kısa bir zamanda yeniden buluşacağız. ❤️
