Kırık Kalp
“Önemli olan Allah’ın beni sevmesi mi?
Yoksa benim kendimi sevmem mi?”
İçimde yankılanan bu sorularla, her gün biraz daha sessizliğe bürünüyorum.
İyi insan olmak… Ne kazandırdı bana?
Belki dışarıdan görünen sadece kayıp, terk edilişler, kırık kalpler…
Ama ben kötülüğe hiç dokunmadım.
Hiçbir zaman “kazanan” taraf olmadım.
Ama bir yerde biliyorum;
İçimi kirletmeden yürümek,
Allah’ın beni sevdiğini hissetmek,
Bu dünyadaki en büyük kazanç.
Ve evet, bazen kendi kendime düşman gibi davrandım.
Kendimi sevemedim.
Ama belki de başlamam gereken yer orasıydı:
Kendime merhamet.
Çünkü iyi insanlar kaybetmez.
Sadece dünyanın sesi onların sessizliğini anlamaz.
Ben hâlâ iyi kalacağım.
Ve bir gün, kalbimin kazandığı gün gelecek.
O gün geldiğinde… artık kendimi de seveceğim.
