Το 2025 ήταν δύσκολη χρονιά. Ζόρικη. Έμαθα πράγματα για τον εαυτό μου που δεν γνώριζα, που με σόκαραν και ταυτόχρονα αναγνώρισα κομμάτια που προσπαθούσα τόσο απελπισμένα να κρύψω. Βρέθηκα σε φάσεις που ποτέ δε πίστευα ότι θα ζήσω, και στην αρχή αρνήθηκα την πραγματικότητα. Το πάλεψα. Τα έφτυσα. Και μετά ξανά απ'την αρχή. Μάζευα τα σπασμένα και συνέχιζα. Ακόμα συνεχίζω.
Υπήρχαν άνθρωποι που απομακρύνθηκαν, και άνθρωποι που έμειναν. Άνθρωποι που αντίκρισαν μερικές απ'τις χειρότερες πτυχές του εαυτού μου. Κι όμως, επέλεξαν να σταθούν βράχοι στο πλάι μου. Δεν φοβήθηκαν, δεν δυσανασχέτισαν, απλά βρίσκονταν εκεί για να μπορέσω να πατήσω στα πόδια μου.
Ομολογώ ότι κουράστηκα. Ότι πονάω. Αλλά όποιος μαλάκας νόμιζε ότι θα τα παρατήσω, είναι πολύ γελασμένος.
Προχωράμε λοιπόν στο 2016- ώπα, 2026 εννοούσα...
Προχωράμε με ένα καινούριο manifest.
Αγάπα τον εαυτό σου.
Γνώρισε τον εαυτό σου.
Στήριξε τον εαυτό σου.
Φρόντισε τον εαυτό σου.
Το σώμα και την ψυχή σου.
Πρώτος απ'όλους εσύ.
Γιατί αν δεν ξέρεις να αγαπάς εσύ τον εαυτό σου, ποιος θα το κάνει για σένα;
Μάθε.
Διάβασε.
Δες.
Ζήσε.
Κάνε.
Θέσε στόχους και πέτυχε τους.
Μετά ρίξε μια ματιά πίσω σου...
Κοίτα! Να!
Οι άνθρωποι σου είναι εκεί και καμαρώνουν.
Πάντα θα είναι.
Αρκεί να βγάλεις εσύ φτερά.
Και να πετάξεις.