Odamın camından bakıp dakikalarca manzarayı izleyebilirim. Diyeceksiniz nasıl bir manzara. Başı göklerde olan eyfel kulesi  mi? Yada okyanus ve gökleri birleştiren bir ufuk çizgisi? Yemyeşil selviler mi var? Bulutların üstünde bir ev mi bu? Hayır binalar var. Ben binaları izlerim. Bazen oturup tavanı ve duvarı izlerim. Çünkü manzarayı çekici yapan onun güzel, büyüleyici veya özel olması değildir. Bizim gözlerimiz, bakışlarımız onu güzel yapar, biz onu güzel bulursak o güzel olur. Kimi okyanusu izleyip sıkılır, kimi sıradan bir caddeyi izleyip büyülenir. Hiçbir zaman heyecanını kaybetmeyenler için her manzara büyüleyicidir...