Ormanda yolunu yitirmiş çocuklar gibi terkedilmişlik içerisindeyiz.
 Önümde durup bana baktığında, ne sen benim içimdeki acıları anlayabiliyorsun ne de ben seninkileri ve senin önünde kendimi yere atsam, ağlasam ve anlatsam bile, biri sana cehennemi sıcak ve korkunçtur diye anlattığında cehennem hakkında ne bile bilirsen, benim hakkımda da ancak o kadarını bilebilirsin.
-Franz Kafka-