ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ

@ansiklopedi NEYYYY

@ansiklopedi nere gelem

@-siktiret- teseke☺️

Çorap değiştirir gibi nick değiştiriyon ☺️

@kasintinz e seyyy

Kısa sürede kurulan bazı arkadaşlıklar, yıllarca süren dostluklardan daha değerli olabilir. Çünkü bazen bir insan, seni çok az tanımasına rağmen en zor anlarında yanında olur. Bazı insanlar uzun süre kalmaz, ama unutulmaz.

okumaya usendim

OHA AMK  

insan bazen kalabaligin ortasinda bile kendini bombos hissediyor.etrafinda onca insan oluyor ,sesler,gulusler, konusmalar ama sen sanki hepsinden uzakta kaliyorsun.icinde kimsenin gormedigi bir yorgunluk birikiyor.ne kadar anlatmaya calissanda kimse anlamiyor seni.cunki bazi acilar kelimelere sigmiyor.geceleri sessizlikte dusunceler daha da agirlasiyor:gecmiste soylenen sozler,yarim kalan seyler,kaybedilen insanlar birer birer aklina geliyor.unuturum saniyorsun ama bazi hissler insanin icine isliyor,yillar gecse bile cikmiyor.birine cok deger verdiginde,onu kaybetmek sadece o kisiyi kaybetmek olmuyor aslinda.kendindende bir parca kaybediyorsun.eskiden seni mutlu eden seyler bile anlamsiz geliyor sonra.sarkilar eskisi gibi hissetirmiyor,sevdigin yerler bos geliyor,aynaya baktiginda bile eski kendini goremiyorsun.en kotusude kimsenin bunu farketmemesi.herkes seni iyi saniyor cunki gülüyorsun,konusuyorsun,normal davraniyorsun.ama insan bazen sadece dagilmamak icin guclu gorunur.ve bir sure sonra yoruluyorsun.surekli guclu olmaktan,herseyi icine atmaktan,kimseye belli etmemekten yoruluyorsun.icinde biriken kirginliklar sessizde buyuyor.bir gun anliyorsun ki bazi insanlar seni gercekten sevmedi,bazi sozler sadece geciciymis.iste o zaman insan kalbi sessizlesiyor.artik kimseye kolay kolay guvenemiyorsun, kimseye icini acmak istemiyorsun.cunki en derin yaralari hep en cok deger verdiklerin acar.

bazen,birinin sözleri öyle derinden keserki seni, kelimeler boğazında düğümlenir.kendini savunmaya,hikayenin kendi tarafını anlatmaya çalışırsın ama çıkan tek sey sessizliktir.onlara öylece baka kalırsın.nasıl bu kadar incitici,bu kadar acımasız bir şey söyleyebildiklerini merak edersin.zihin öfke, acı, ihanet düşünceleri ile dolup taşar ama ağzın kilitlenmiştir ve yapabildiğin tek sey, ancak onlara bakip nasıl bu kadar kalpsiz birine dönüştüklerini düşünmektir.

bazi aradasliklar eski bir fotoğraf karesi gibi kaliyor.baktiginda hem gulumsedigin hem de icinin sessizce sizladigi anilar gibi.bir zamanlar her gun konustugun en kucuk seyi bile anlatmadan duramadigin insanla zamanla yabanci olmak gercekten garip.onceden saatlerce suren sohbetlerin yerini kisa ve zoraki cumleler aliyor.ne buyuk bi kavga oluyor nede net bir veda.sadece zaman geciyor ve bazi insanlar uzaklasiyor.en cokta birlikte kurulan hayallerin artik sadece gecmiste kalmasina uzuluyor insan.cunki bazi dostluklar bittiginde geriye sadece eski mesajlar,unutulmayan anilar ve keske hersey eskisi gibi olsaydi dusuncesi kaliyor.

“Hayat, her zaman planladığın gibi gitmez ama bazen en güzel hikâyeler, plan dışı olanlardan çıkar.”

• “İnsan en çok sustuklarında yorulur; çünkü içinde konuşan ses, dışarıdakinden daha gürültülüdür.”

"Che la mia ferita sia mortale"