ㅤ

yanimda degilsennn ne istanbul ne ankaraaa

içkiye benzer bir şey var bu havalarda. kötü ediyor insanı, kötü. 

tecellinin içinde ecel durur sevgilim, görmedin mi.
          adaletin içinde bir zalim oturur.

ne zaman hürlüğün, barışın, sevginin aşkına
          bir cigara atmışsak denize, sabaha kadar yandı durdu.

ağaçların yeşili kalmadı, gökyüzünün mavisi yok. bu dağlar o dağlar değil, rüzgarında kekik kokusu yok. kim bu çaresiz adam, bu kan çanağı gözler kimin. kaç gecedir uykusu yok, gündüzü yok, gecesi yok. anladım, sensiz yaşanmaz bu dünyada, imkanı yok.

ağlamaklı oluruz
          sebepsiz yere ağlarız belki
          beni tek hüzünlendiren sen değilsin ki.

tut ki iki noktayız, birbirinden uzak. bir çizgiyle aramızı birleştiriyorum. sonra bir ev yaparak çizgilerden, içine seni yerleştiriyorum. başlıyoruz geometrik yaşamlara; nokta nokta, şekil şekil. ve bir tek çizgi oluyoruz seninle, mutlu. öbür çizgiler umurumuzda değil.

bu dünyada 'varamadığım' dediğim                                                                    çok hüzünlü yerler var sevgilim                                                                                                                                     ve de dolsun diye üzerine atıldığım boşluklar.                                                                       

kapitalist düzende seni sevmek, sosyalist cumhuriyetin yeniden kurulacağına inanmakla eş değer bir şey, sevgilim.

ama budandıkça fışkıran da bizleriz
          ölüyoruz, demek ki yaşanılacak.