Hep masallarla büyütülen kız çocuklarına imrenmişimdir. Düşünsenize hep güzel şeyler olabileceğine inandırılıyorsunuz ve hayata o gözlerle bakıyorsunuz. Ne güzel değil mi? Ben hiçbir zaman o kızlardan biri olamadım. Kimse bana masal anlatmadı, kimse bana bir pencereyi aralamadı. Ben gerçeklerle büyüdüm, yani dünyanın gerçek yüzünü görerek ve kelimelerle tanıştım. Hepsi başka dünyalara açılan gizemli kapılar gibiydi. Hepsi farklı bir duygu dilinde benimle konuşuyor ve bana masallar anlatıyordu, bende onları şeffaf bir iple birbirine bağladım ve kendi masalımı oluşturdum. Benim masalıma hoş geldiniz, lütfen oturun ve ruhumu sizlere ısmarlamama izin verin.