Yaren Gur

          "Sînende yâr kan var
          Kanadında kurşun
          Dîdende kurusun
          Kanlı yaşların, kumru...
          
          Eder misin geceyi
          Görür müsün sabahı
          Kumru, kaçıncı vurgunun
          Son çırpınışların.
          
          Göğsümde yas gibi
          Gözümde yaş gibi
          Acıya çeyrek kala,
          Gördüğün son yaz gibi!
          
          Ay yüzlü can, sînesi yaralı
          Vurur kanadını kan, yüzünü karanlık
          Ay yüzlü can, sînesi yaralı
          Vurur kanadını kan, yüzünü karanlık"
          
          ~SÎNESİ YARALI KUMRU~
          
          Göğsünden doğan sözlerle Aysel, yüzünü dahi kimse bilmezken ilk şarkısını yazıp söylemiştir. Şarkısı dillere pelesenk olmuş, radyolarda kadife sesi "Kumru" lakabıyla yayınlanıp durmuştur. Lakin ünlü olmak isteyen kimdir? Bu, Aysel için kulağa korkutucu gelmekten öte geçemiyordur. Ama yadsıyamayacağı bir gerçek ise, onun öksüz kalmış beş kardeşinin arasında anneliği üstlenen yanının ardında hayallerinin peşinden de gitmek isteyen altıncı bir yıldız gibi parlamasıdır. Bir gün ansızın karar vermiş, kendisiyle hemen hemen aynı yaşta olan ablasını kendi şarkısıyla sahnede görmek istediğini söylemiştir. Bu, her ikisi için de oldukça zor ve geri dönüşü olmayan bir yalandır. Sahne alacak olan ablası için hayallerindeki elbiseyi diktirmek adına terziye giden Aysel, yalanında kendini ilk ele vereceği kişiyle tanışır; Ferdi. Ferdi, hem gönlüne şifayı işleyen hem de elbisesine yarası sarılmış bir kumruyu bir nakış gibi işleyen o adam... Hem yalanlar gün yüzüne çıktığında, hem de bu iki genç sevdanın kucağına düştüklerinde işler bir hayli karmaşıklaşır. Geriye kalan Kumru(Aysel), söylediği yalanın gecesinde sabaha, sînesinde koca bir aşkla mı yoksa yarayla mı çıkar?

Sadece Kırık Gönlün Dalları ve Şiirler isimli eserlerim yayımda kalmıştır. Diğer "Gece Yarısına 10 Kala" ve "Uçurum Çiçeği ve Son Mektup" isimli kurgularımı yayımdan kaldırmış bulunmaktayım. Onları da vakti geldiğinde en güzel haliyle yeniden buraya taşımayı düşünüyorum ama daha yolu var. Onun haricinde önümüzdeki yaz ayı yazmaya devam ettiğimde Kırık Gönlün Dalları'nı en güzel şekilde bitirmeyi ve yeni kurgumuz olan "TANURA"yı sizlerle buluşturmak istiyorum. Kim öle kim kala tabii, burada kaç kişi kalırız bilmem ama Allah'tan bir şey olmazsa böyle planladım. Fazlasıyla da heyecanlıyım bunun için. Şimdilik gerek sağlık problemlerim, gerek YKS senem olması dolayısıyla yazmaya ara veriyorum. Yine de hâlâ buradayız evelallah:) Sağlıcakla kalın♡ (gitmiyorum, sadece içimden bunları yazmak geldi:))

Kırık Gönlün Dalları'nın yeni bölümü sizlerle.. :)
          https://www.wattpad.com/story/345941392

Kırık Gönlün Dalları'nın yeni bölümünü yazdım, bitirdim. Kurgu boyunca yazdığım en uzun bölüm oldu. Düzenlemesi kaldı bir tek, bitince paylaşacağım inşallah. Bölüm bitti ancak beni de bitirdi. Binbir zorlukla yazdım, rahatsızdım inanın. Bölüm de tuzu biberi oldu. Ben ağladım, sizi bilmem ağlar mısınız ama ben ağladım. Hâlâ daha atlatamadım. Ben ağlamaya devam ediyorum. Teşekkürler. 

Şu günlerde anlıyorum ki sağlık olmadan hiçbir şey elden gelmiyor. Asıl önemli olan can sağlığıymış yahu, diğer her şey anlık. Çok çok iyi bakın kendinize olur mu? Sonra ne kafa sağlığı kalıyor ne beden sağlığı... Hele de sinir, stres, üzüntü diye felaket üçlümüz var! Her derde daha da dert katıyor kendileri. Uzak dursun hepsi bizden, demekle olmuyor biliyorum ama uzak duralım hepsinden. Öyle içimden geldi, yazdım. Sağlıcakla kalalım hepimiz:)

Kırık Gönlün Dalları'na gelecek yeni bölüm adına beklettiğim için üzgünüm... Sağlık problemlerimden ötürü yazmakta ziyadesiyle sıkıntı çekiyorum. Ancak bölümün çoğunu yazdığımı da söylemek isterim. En kısa zamanda tamamlayıp atacağım inşallah. Uzun bir bölüm olacak, yeni bölümde görüşmek dileğiyle sağlıcakla kalın.. :))

Merhaba kitabıma bir bakar ve yorum yakarsanız çok mutlu olurumm 

"Ben benden geçtim ama bir senden vazgeçemem
          Dokunulmazımsın benim, yüreğime hükmedemem
          Güneşimi kaybettim, gözlerini görmem gerek
          Yaşamaya dönmem için hasretini silmem gerek..."

"Olmuşla ölmüşe çare yoktur derlerdi. Olmuş da bendim, ölmüş de... İçimde aramaya kalmadan dert her yanımı sarmalamıştı. Devayı yokladım, yoktu. Hiç olmamıştı. Çocuk kalan da bendim, hiç çocuk olamayan da. Hâlâ yaşayan da bendim, birçok kez öldürülen de. Koca adamların ayakları altında çiğnediği kaldırım taşları arasında açmış birkaç dal papatyadan farksızdım yine. Mucize gibi ama lanetli."
          
          Ünzile'm... Nasıl kıydılar sana? Sana kıyışlarını nasıl yazacağım ben şimdi..?

Bazen baktığın yerde bir boşluk çarpıyor gözüne. Onu doldurmak istiyorsun, o boşluğa dalıp gidiyorsun. Zihninde yazıp çiziyorsun lakin gerçekte o boşluğu dolduramıyorsun. Dolduramadığından, o boşluğa gözünü alıştırıyor ve onunla yaşamayı öğreniyorsun.