arslan

★

Naber!

Gt. 

sen istanbul’un kalabalık caddeleri, ben geceleri ayyaşların uğradığı ıssız sokak.

Eve geliyorsun, anahtarı bir yerde unutmuşsun gibi, sofrada bir tabak eksik. Dışarı çıkıyorsun, yürüdüğün yollar ıssız, kalabalık yerler ise hep boş gibi. Oturduğun masa iki kişilik, bir tabak bir sandalye fazla. Tabaktaki yemek, içtiğim su, hepsi zarar gibi. Öyle bir eksiklik bendeki, tamamlayanım hep sen' gibi.

Benim içimde fırtınalar kopardı, sen sigaranı geçmişe yakarken. Mecalim dahi kalmamışken, derdine derman; yarana pansuman olurdum. Ben böyle bir adam değildim, değiştim. Sevdim ve güzelleştin. Terk edişlerim, kayboluşlarımla tanınırdım.

İzolasyonda olmaya ihtiyacım var,
          Gürültüden uzak nefes alabileceğim,
          Düşünemeyecek kadar sarhoş olabileceğim,
          Ona sarılıp uyuyabileceğim izolasyona.Daha sonra uyanıp ona kızmam gerek.Bağırmam, çağırmam, ona çok fazla öfkelenmem lazım.Konuşmasına izin vermeyip susturmam gerek çünkü o kadar güzel gülüyor ki, delirmek üzereyim.Bu kadar güzel gülmek yasaklanmalı, kanun veya yasa çıkarın, ferman yayınlayın bir şey yapın.Her güldüğünde tekrar aşık oluyorum, eğer Allah varsa şahit ilk defa böyle hissediyorum. Eğer yoksa canı sağ olsun, yer gök şahit.Yer gök görmüyordur, görenler şahit.Görenler anlamıyordur, o şahit.O da bazen anlamıyor, annem şahit.Annem anlıyor, çünkü annem beni her zaman anlar.

Hiç konuşmasak, hiç görüşmesek bile aramızda asla kopmayacak bir bağ olacak. Ve o bağ ikimizin de canını yakacak ömür boyunca

HallederizAlparslan

Bir gece ansızın kapına gelebilirim. Elimde sevdiğin begonyalar, dilimde sana ait söylemler. Oysa kapıyı açmanı beklerdim, dönüştürdüğün adama bakman için. Tanrıdan çok mu şey istedim? Ellerimden ellerinin izi olmasıydı tek dileğim.