sadeceesevvall7

Evin değersiz kızı.

Belirsizlikten nefret ederim diyorum ama.
          En belirsiz kişi hep ben oluyorum.
          

Zaman çabuk geçiyor, 
          kimisi kutlamadan gidiyor.
          Ellerim onu istiyor,
          o tutmam diyor.
          
          Ne oldu sevgilim,
          ne oldu sana.
          Ellerini tutmam için,
          mevsim geldi yaza.
          
          Bak gittiğinde kıştı,
          gece 12 sularıydı.
          Sen beni bıraktın,
          Ben kışta kaldım.
          
          ♡ 
          
          Gamzeli bir çocuk uzandı elime, tuttu sıkıca. Diğer elinde ise dondurma vardı, vanilyalı. Gözleri ela, gülümsedi bana en içten masumiyeti ile. İçimi koskoca bir huzur kapladı. Gözlerine bakınca çok tanıdık geldi bakışları. Aşağı eğdim başımı baktım gözlerinin en derin noktalarına. O içten samimi bakışları tanıdım bir yüzü andırıyordu. Gamzelimi andırıyordu. Benim eski gamzelimi. Şimdi nerededir bilmem ama bu ufak çocuk bana artık yoldaş olacak. Elindeki dondurma eriyip parmaklarından süzülmeye başladı. Biz ise uzun yolu yürümeye devam ettik, sessizce...

?

Unutmak zaman alır, hatırlamaka bir an.
          Unutmak diye bir şey yoktur aslında, hatırlamamak vardır. Hatırlayamamak, unutamamak...

Yaşıyor muyum ? 
          Kocaman bir belirsizlik içindeyim.

O güzel gözlerin artık başkasına gülüyor...

Sessizliğimle bozarım gürültüyü. 

Göreceksin kendini
          O aldatan aynada
          Beni ve ölümsüz sevgimi...

Açılır pencereler, yeniliklere