sedecemelike3

Merhabaa ilk kitabımı yazdımda okuya bilirmisinn 

Yol gözümü dağlıyor bak 
          Ağlasan da boş 
          Bendeki zehir kadar sarhoş..

Yaşamak istediğimiz yerden vurulduk ve çok kan kaybettik... Ölüm sandığımızdan da yakınmış aslında. Okula gidince ilk bunu öğrendik.

Hayko Cepkin dinleyinn️️

Selam beğeneceğini düşündüğüm bir texting bırakıyorum keyifli okumalar 
          
          https://www.wattpad.com/story/408902095?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=sucansu5

Melooo

@ aysenur069  ricaaa ederiiimm

Merhabaaaa nasılsın? Zamanını çaldıysam üzgünüm, amacım kitabımı yaymak.Komik bir texting hikayesi okumak istiyorsan seni kitabıma davet ederim.İçeriği; komik, romantik,aksiyon türünden. Baş rol kızımız ünlü ve dik başlı biri çoğu zaman asla boyun eğmez, korkmaz ve fazla egolu baş rol erkeğimiz ise bir İspanyol mafya.Eğer bıktırdıysam özür dilerim.
          Okuyacaksan da şimdiden teşekkür ederimmm
           https://www.wattpad.com/story/395976854?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_writing&wp_page=create&wp_uname=KelebekDnya

          "Küçük Bilge..."
          Yavaş ve geceye akan sesi bütün kütüphanede yankılanırken korkudan titriyordum.
          Kollarını bağlamış ve rahat bir şekilde dolaplardan birine yaslanmıştı.
          Yakalanmıştım. Kapı sesi duymamıştım.
          Kapıyı açmadan buraya nasıl gelmişti? Masanın üzerine kıvrılıp sinsi sinsi bana bakan yılan ile göz göze geldiğimizde gözlerim kısıldı.
           Silvaris... Sinsi şeytan.
          Şimdi ne diyecektim? Kesinlikle burada ne yaptığımı soracaktı ve ben ona kehanet defterini aradığımı söyleyemezdim.
          Korkmuş yüzümü bir süre İnceledi ve dudakları kısa bir süre kıvrıldı.
          "Saraya alıştın mı?"
          Sorduğu soru ile benimde dudaklarıma küçük bir gülümseme yer alırken derin bir nefes aldım.
          bunu üçüncü kez soruyordu.
          Sanırım istediği cevabı almadan durmayacaktı.
          Ben ise üç seferde olduğu gibi yine aynı cevabı vermeye hazırdım.
          "Bu bir şeyi değiştirir mi efendim?"
          Söylediğim sözler dudaklarının kıvrılmasına sebep olurken dolaplardan birine doğru ilerledi. 
          Yine aynı cevabı vermesini beklerken beni şaşırttı.
          "Ben neye inanırım biliyor musun küçük bilge? Kendini, bana... Buraya ait hisseden birinin saraya çabuk alışacağına."
          
          Gözlerimin içine bakarak söylediği cümleler ile nefesim teklerken yavaşça konuştum.
          "Sizce ben ait miyim size yani buraya?
          Dudaklarımdan fısıltı şeklinde çıkan kelimeler ikimizin de birbirinden bakışlarını çekmesini imkansız kılarken kafasını çevirip dolaptan yavaşça kalın bir kitap çıkardı ve keskin bir sesle konuşmamızı sonlandırdı.
          "Evet aitsin hem saraya hem de bana."
          Çıkardığı kitabı sertçe masaya bıraktığında bir kaç dakika bakakaldım.
          Kehanet defteri tam da masada duruyordu.

Yıkılmış Duvarlar Mezarlık kitabımı okuyabilir misin?