Ben sıradan hayatın içinde, dünyayla beraber sıradanlaşmış bir insan. Adım Semanur ama bana kısaca yağmurlu bir günde oyuklarına kadar ıslanmış bir iskemle diyebilirsiniz ya da üzerinde benek benek mürekkep bulunan , kendinden habersiz bir kağıt parçası. Aslında ben değil bardağın boş ya da dolu tarafı bardağı bile farketmiyecek kadar umursamaz, en komik filmlere katıla katıla gülen insanların aslında ne kadar ikiyüzlü olduklarını düşünecek kadar mantıklı, güneşin en zalim şekilde karanlığı sömürdüğünü ifade edecek kadar karamsarım. Bir o kadar da şu içinde bulunduğumuz dünyanın sahteliğine kapılamayacak kadar da kurnazım. Bir düşünsenize kendinizi unutucağımız tek zaman dilimi gecenin koyu karanlığını bile hafif de olsa aydınlatıcak kıskanç ay ve yıldızların olduğu bir dünyadayız. Bu dünyanın içinde hoşgörülü, iyimser, dürüst , yardımsever olmak için hiçbir sebep bulamayan biriyim. Ben sadece ikiyüzlü, sömürgeci, kötü varlıklardan biraz erken haberdar olan biriyim.
Ben, benim.
Ben, beni kalbinle dinle diyen herkesim.
- DołączyłOctober 2, 2014
Zarejestruj się, aby dołączyć do największej społeczności pisarskiej
lub
yeni bolum yazdim okuyup yorumlarinizi belirtin lutfenZobacz wszystkie posty na Tablicy
Dzieło autorstwa semanurkan222
- 1 Opublikowane Dzieło
Beni Kalbinle Dinle
5.4K
631
14
Uçurumun başında ruhum duruyordu, beni bedenimden mahrum bırakmakla tehdit ediyordu. Ruh bedenden ayrılır mı...