Bir yıl önce tam da bugün, "Mavi Nota" diye bir cümle yazdım. Ne olacağını, nereye varacağını bilmiyordum. Bildiğim tek şey, içimde taşıdığım, kafamda kurduğum hikâyenin artık taşmaktan başka çaresi olmadığıydı.
Bu bir yılın içinde karakterlerim nefes aldı, kavga etti, aşık oldu, sustu, bağırdı, kayboldu, yeniden bulundu. Belki en çok da kendilerini aradılar. Tıpkı benim gibi. Belki de o yüzden bu kadar gerçek, bu kadar dokunan bir hikâye oldu gibi. Ben yazarken çok şey öğrendim valla.
İlk senemizi bitiriyoruz. Bir yıl doldu ama hikâyemiz henüz dolmadı. Daha söylenmemiş sözler, açılmamış kapılar, susulmuş duygular var. Ve ben, hâlâ heyecanla yazmaya devam ediyorum..
Buraya kadar gelen herkese, bir kere bile göz atan herkese, karakterlerimi seven ya da hiç sevmeyen herkese... İyi ki varsınız.❤️
Bu arada, Onur Ayını da kutlarım. Sevgi, saygı ve özgürlük hep bizimle olsun.️
