Herkesin kendine has şeytanı vardır.
Şeytan o gece kulağıma fısıldadı, “ister misin?”
Anlamadım, “neyi?”
“İblis’in çocuğunu. Çocuğumuzu?”
Şaşırdım. “Bizim çocuğumuz olamaz.”
“İblisim ben. İblis isterse olur.”
Ve ses yok oldu. O gece başladı benim İblis’in yanında esaret altında matem tutmam.