https://www.wattpad.com/story/406712233?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=vampirminella
Türk unutur mu sanırsınız. Unutturulmak murad edildiği her devirde hafızasını kanıyla tazeler; susturulmak istendiği her demde feryadını semaya salar. Zalim, bu topraklara hükmettiğini sanır; hâlbuki her cebir, bağrında bir kıyamın nüvesini taşır.
Gök kubbe altında al sancak dalgalandıkça, hangi istibdat ümidi kahredebilir, hangi esaret iradeyi diz çöktürebilir? Bu vatan, boynu eğik yaşayanların değil; başı dik ölenlerin yurdudur.
Ben Mehpare. Öz vatanımın bağrında, harabeye dönmüş menzillerin, suskun mezar taşlarının arasında dimdik dururum. Bastığım yer toprak değildir yalnız; ecdadın ahı, mazlumun duası, meçhul şehitlerin kanıyla mühürlenmiş mukaddes bir emanettir. Hangi çılgın bana zincir vuracakmış, şaşarım! vurulacak zincir ancak aciz bedenimi hapseder; lakin ruhumu esir alamaz. Ruhum ki bu milletin asırlık feryadından, inkâr edilmez isyanından yoğrulmuştur; ne pas tutar, ne de eğilir.
Bu satırlar bir milletin zilleti reddedişinin, bir kadının kader diye dayatılan esareti parçalamasının hülasasıdır. Zulüm fânidir, zalimler bu topraktan elbet birgün silinecektir; lakin direniş bâkîdir.
Vatan, susanların değil; direnenlerin omuzlarında yükselir.
