Çok sevdiğimiz bir varlığa hiçbir karşılık beklemeden en değerli şeyimizi verirsek,  işte dünya o zaman güzel olur, demiş Orhan Pamuk. Oldukça haklı değil mi? Sadece o zaman gerçek hislerin tadına bakabiliriz, işte o zaman ellerimizle güzelliği besleriz. 
Ben karanlık bir kitap yazıyorum, ama onlar hissettikleriyle dünyayı güzelleştiriyorlar. Tek bir değişiklikle, onlar ölü ruhlara sahipler.
Unutmayın ki, insan öldüğünde hatırında kalan tek duygu acı olur ve o duygularınız cehennem ateşinin sıcak rüzgarıyla sizi titretebilir.
Ve siz bu cehennem dünyaya hoş geldiniz...