Gönül isterdi ki normal bir psikolojiye sahip olup normal bir yazı yazmak.
Ne bileyim kendimden vakit bulup nasıl başka bir hikaye düşünüp de yazayım ki. Başka isimler başka karakterler..
Yok kolejli kız, iyi çocuk falan filan fasa fiso.
Ben daha kendimi anlatmaya kelime bulmaya yorgunum nasıl kalkıp kafamda yeni bir hayat kurgulayıp onu satırlara dökmeye çabalayayım. 
Nasıl bu kadar güçlü olabiliyorsunuz? Ya da neden kendinizden kaçıp saçma salak kafanızdaki hikayelere kendinizi yoruyorsunuz? Bırakın sizde kendinizi, çıkmazlarınızı anlatın. Anlatmaya, yazmaya çalışın. Hem kimse yalnız olmadığını bilsin hem de birbirimizi anlamaya çalışıp bir cümle ondan bir cümle bundan kendimizi çözelim.
Bırakın uyduruk hikayeler düşüncelerimizi atıncaya kalsın..