son_ruzgar

Selam kitaplarına bakılırsa sende benim gibi kuruluş osmanı seviyorun 😊 bende öyleyim bana destek olurmusun bende sana😊😊

Can ben kovete gt yaptim yaparsın

Yapmışım canım sen yapmadıysan benim iki kitabımın da tüm bölümlerime yaparsın artık

İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım
          Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından
          Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından
          Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar
          Şu aranıp duran korkak ellerimi tut
          Bu evleri atla bu evleri de bunları da
          Göğe bakalım
          
          Falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım
          İnecek var deriz otobüs durur ineriz
          Bu karanlık böyle iyi afferin Tanrıya
          Herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum
          Hırsızlar polisler açlar toklar uyusun
          Herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam
          Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım
          Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda
          Beni bırak göğe bakalım
          
          Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım
          Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum
          Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi
          Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor
          Seni aldım bu sunturlu yere getirdim
          Sayısız penceren vardı bir bir kapattım
          Bana dönesin diye bir bir kapattım
          Şimdi otobüs gelir biner gideriz
          Dönmiyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
          Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin
          Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
          Durma kendini hatırlat.

Ben hiç böylesini görmemiştim
          Vurdun kanıma girdin itirazım var
          Sımsıcak bir merhaba diyecektim
          Başımı usulca dizine koyacaktım
          Dört gün dört gece susacaktım
          
          Yağmur sönecekti yanacaktı
          Sameland seferden dönecekti
          Duvardaki saat duracaktı
          Kalbim kendiliğinden duracaktı
          Ben hiç böylesini görmemiştim
          Vurdun kanıma girdin itirazım var
          
          Emperyal Oteli'nde bu sonbahar
          Bu camların nokta nokta hüznü
          Bu bizim berhava olmuşluğumuz
          Bir nokta bir hat kalmışlığımız
          Bu rezil bu çarşamba günü
          İntihar etmiş kötümser yapraklar
          Öksürüklü aksırıklı bu takvim
          Ben hiç böylesini görmemiştim
          Vurdun kanıma girdin itirazım var
          
          Sesleri liman sislerinde boğulur
          Gemiler yorgun ve uykuludur
          Sabahtır saat beş buçuktur
          Sen kollarımın arasındasın
          Onlar gibi değilsin sen başkasın
          Bu senin gözlerin gibisi yoktur
          Adamın rüyasına rüyasına sokulur
          Aklının içinde siyah bir vapur
          Kıvranır insaf nedir bilmez
          
          Otelin penceresinde duracaktın
          Şehri karanlıkta görecektin
          Karanlıkta yağmuru görecektin
          Saçların ıslanacak ıslanacaktı
          Kış geceleri gibi uzun uzun
          Tek damla gözyaşı dökmeksizin
          Maria Dolores ağlayacaktı
          İstanbul'u yağmur tutacaktı
          Bütün bir gün iş arayacaktım
          Sana bir türkü getirecektim
          Kulaklarımız çınlayacaktı
          
          Emperyal Oteli'nin resmini çektim
          Akşam saçaklarından damlıyordu
          Kapısında durmanı söylemiştim
          Yüzün zambaklara benziyordu
          Cumhuriyet Bahçesi'nde insanlar geziyordu
          Tepebaşı'ndaki küçük Yahudiler
          Asmalımescit'teki rum kemancı
          Böyle rüzgarsız kalmışlığımız
          Bu bizim iç çektiğimiz sancı
          El ele tutuşmuş geziyordu
          Gazeteler cinayeti yazıyordu
          Haliç'e bir avuç kan dökülmüştü
          
          Emperyal Oteli'nde üç gece kaldık
          Fazlasına paramız yetmiyordu
          Gözlerin gözlerimden gitmiyordu
          Dördüncü gece sokakta kaldık
          Karanlık bir türlü bitmiyordu
          Sirkeci Garı'nda sabahladık
          Bilen bilmeyen bizi ayıpladı
          Halbu ki kimlere kimlere başvurmadık
          Hiçbiri yüzümüze bakmıyordu
          Hiç kimse elimizden tutmuyordu
          Ben hiç böylesini görmemiştim
          Vurdun kanıma girdin kabulümsün

Unutmak için nereye gittiysem oraya götürmüşüm seni

Senden vazgeçmediğimi kimseler bilmeyecek. 
          Anı gibi kalıcaksın yüreğim de çünkü sen, 
          Kalbim ve aklım arasında kalan en güzel çaresizliğimsin 
          Ve ben bu çaresizliği bile sevdim sende 
          Çaresiz kalmaktan nefret ettiğim halde .

Gülünce çok güzel oluyorsun sevdiğim ve 
          Ben bununla nasıl başa çıkacağımı bilmiyorum

Bahar, bir insanla gelebilir insana.

Beni anlamalısın. 
          Çünkü ben bir kitap değilim. 
          Öldükten sonra kimse beni okuyamaz. 
          O yüzden yaşarken anlaşılmaya mecburum.