sare

yeni yıl

bayağıdır konuşmuyoruz sare, neler değişti neler..

her şeye ağlayasım geliyor regl mi olucam

sen de seviyorsun, o da seviyor ama nasıl hissediyorsun biliyor musun. sanki senden bıkmış ve artık kurtulmaya çalışıyor gibi. ağlayasım geliyor sonra da saçlama diyerek susturuyorum kendimi. bir şeyler ağır geliyor, hiç bir şey bilmiyorum ama sanki bildiğim bir şeyler var ve o benim omuzlarıma ağırlık yapıyor ben de bunu tanışmakta zorlanmaya başlıyorum. belki de eski bizi ölmeşimdir ya da sadece büyük bir yorgunluk

Sare, buraya yazmayalı 1 ay olmuş. Gidiyorum ben buradan, buraya artık yazamayacağım gibi görünüyor. Wattpad kapandı bir kaç ay önce ve yeni telefona geçtiğim için o telefona yükleyemeyeceğim. Sınavdan bahsedeyim, bok gibiydi lütfen ama lütfen aileni bir şekilde ikna et ya sadece 8. sınıfta dershaneye git ya da hiç gitme ve yetenek sınavına hazırlan. Dershane, sana çok şey kazandırdı. Sosyalleşmeden tut aşka kadar, her yeni duyguyu orada farkettin. Arkadaşlarınla kendi duygularından da bahsetmeyi, bunun normal olduğunu, bir insan için endişelendiğini dile getirmeyi bile dershane öğretti bana. Hani diyordun ya 'aşk beni çok geç bulur, sevilmesi gereken birisi değilim' diye, hayır Sare çok yanılmışsın. Evet hâlâ sevilmesi gereken birisi olmadığımı düşünüyorum fakat sevilmeyi, aşık olmayı, birisinin hayatında en değerli olmayı küçük yaşta öğrendim ve bu çok güzel bir duygu. Aşık olmaktan çekinme ve bu sefer ona o sana aşık olmaya başlamadan önce aşık ol, o aranızda tartışırken 'ama ben seni daha önce sevdim!' demeyi çok seviyor belki bu sefer deme fırsatı sende, bende, bizde olur. Görüşürüz küçük Sare, sen hâlâ geçmiştesin ve ben yine bırakıyorum seni arkamda.

Hani derler ya başımdan aşağı kaynar sular döküldü diye, onu tam olarak dün yaşadım

çok sevdiğin şeyler mideni bulandırıyor artık

Yine geldin sare. gittin hatta öldürdüm sanıyordum seni ama ölmemişsin, hala buradaymıssın ama sessizmissin. sen gidince seninle beraber ölüm isteğim gitti sandım. her gün ölmek için ettiğim dualar da gökyüzünde kaybolmuştu, yenilerini edeceğimi bilmiyordum.  her bir olay patlamama sebep olabilir, özür dilerim. uykum var

Adımı ve soyadımı bilmedigin zamanlar, küçüktük. Arada yıllar yok, aylar var ama ben cok kucuk oldugumuzu en derinine kadar hissediyorum. Yazın giydigim kıyafetlerime bakıyorum, hepsi ilk tanıstıgımız zamanların hissiyatını veriyor. Kafamda 1. donemin basından beri hep 'Bu sene o sene degil, sunu kafana sok seneye ne yapıyorsan yap' dedim, sanırım evren askı asla aramadıgım zamanı buldu ve seni bana yolladı.

bugün bir şeyler itiraf etti bana. bana yazmadan tam 1 ay 3 gün önce sırf numaramı bulmak için rehberliğe gitmiş, numaramı bulduğunda ise utanıp yazamamış. tatlı, cok tatlı