svkthcyv28

Ey benim bahtsız yarim
          Başımın tahtı yarim
          Sevmek mi suç, sevilmek mi?
          Baban mı sevdi, annen mi?
          
          Gözlerinde dert gizlidir,
          Sözlerin hep buz gibidir,
          Bir tebessüm çok görülmüş,
          Kader sana küs gibidir.
          
          Yollar uzun, geceler dar,
          Yüreğinde sönmez bir yangın,
          Kim kırdı da bu gönlünü,
          Kaldı içinde bunca bahar?
          
          Ey benim bahtsız yarim,
          Gönlümün ahdı yarim,
          Bir gün güler yüzün diye,
          Dua eder sevdan yarim.
          
          
          

Gtt

Əlaqəsiz bir şəkildə kiminləsə sevişmək istədim aq Allahım sən keç günahımdan 

Kitabı okuyun hemen bayılanziiiii )))))
          https://www.wattpad.com/story/397974998?utm_source=ios&utm_medium=postToProfile&utm_content=share_reading&wp_page=library&wp_uname=svkthcyv28

Yaşıyonuz mu lo?

@ svkthcyv28  nie ele disenki

Gic gic şeir yazıram elə bil Nizami gəncəvinin türk yetimçəsi zadıyam. Havama bak amk

İnsan kınar mıydı acısını?
          Yükü mü ağır gelirdi, yoksa taşıyanı mı?
          Ben her gece o kınadığım yarayı sardım.
          Kendimi kendi sessizliğimle sınadım.
          Hangi tövbe unutturur bu sızıyı?
          Hangi gidiş bitirir bu amansız yazıyı?
          Kınadım kalbimi, seni sevdiği için,
          Kınadım kendimi, senden vazgeçemediğim için.

Derdimi dertlerle tazeledim.
          Sözlerimin sebebini istedim.
          Seni benimle olmanı sevdim.
          Gözlerini gözlerimde gizledim.
          Yollarımı yollarında bekledim.
          Bir nefeslik vuslat için,
          Bin ömrümü feda ettim de geldim.
          Suskunluğumun mührünü kırdım.
          Adını dualarıma harf harf işledim.
          Ben bu aşka sadece yüreğimi değil,
          Koca bir ömrü şahit seçtim.

Bir yalnışım olduğunda ben bunu çok kafaya takarım. İnsanların yanlışları benim için gelip geçicidir. Bu yalnışlar bana dokunmadıktan sonra. İnsan hep kendi yalnışını düzeltmeye odaklıdır. Lakin aynı yalnışı en az 4 kere yapmazsa akıllanmaz. Ben bir erkeğe karşı ürkek yaklaşırım. Bu benim babamdan Annemden kaynaklı bir durum. Bir keresinde yani ergenlik dönemlerimde ben hocama ingilis dilinde bir sözü yalnış telazfüz etmiştim. Hoca da bana tokat atmıştı. İkinci tokatımdı. Malesef. Üstelik hoca erkekti yaşı 28~29 falandı tam hatırlamıyorum. Ve bende travma yarantdı. Ne kadar özür dileyip affetim desemde affetmedim. Hala….
          Birinci tokatımda bir kadın öğretmenimdendi. Küçükken olmuştu. 3cü sınıfta falandım sanırım. Üstüme iftira atılarak olmuştu bu olay. Hoca beni dinlemeden yapıştırmıştı tokadı. Yalnızdım…. Her kes üstüme geliyor ve beni kınıyordu. Hala da sınıf arkadaşlarımın gözünde çok berbat bir durumdayım. Onların akıllarından çıkmış bu olay. Ama ben hafızama kazımıştım saçma bir şekilde.