𐱃

ben bölümü okumaktan çok korkuyorum ya napcaz

YAKAMOZ 42. Bölüm “Tarihin Tekerrürü” yayımda. İyi okumalar dilerim.

Acaba yakamoz karakterleri hangi manifest kizi

42. Bölüm Tarihin Tekerrürü’nden alıntı;
          
          Ruh hali beklediğimden o kadar farklı ve… Normaldi ki içimdeki huzursuzluk gitgide daha da katlanıyordu. Neden böyle davranıyordu? “Kunter…” diye mırıldanmamla devam etmeme izin vermeden “Sen de içersin diye düşünüyorum?” dedi önündeki tepsiye bir rakı bardağı daha eklerken.
           
          Duraksadım ve başımı olumsuz anlamda sallarken “Sanmıyorum,” dedim. Midem boştu ve aç karna rakı içmek istemiyordum. Bir şey yiyesim de yoktu.
           
          Kopkoyu mavileri beni geri buldu ve o hiçlikle gözlerime bakarken dümdüz bir şekilde “Neden?” diye sordu. “Sana verdiğim sözü tutmuş olurdum.”
           
          Bakışlarımı anlık ondan çekerken eskiden hep yemek yediğimiz masaya baktım ve boş olduğunu ancak o an fark ettim. O halde masayı buraya değil başka bir yere kurmuştu.
           
          ““Sen az önce balık isteyince aklıma ne geldi, bir gün seninle rakı balık yapalım. Evimizde, terasta.””
           
          Ona bocalamış bir şekilde geri döndüğümde bana aynı şekilde donuk bir düzlükle bakmaya devam ediyordu. Ne diyeceğimi bilemeyip ben de ona öylece baktığımda hafifçe nefes verip “Peki, istemiyorsan zorlama yok,” dedi. Dudağının kenarı hafifçe yukarı kıvrılmıştı.
           
          Ama gözlerine ulaşmadığını gördüm.
          

bir ay olmuş bu zaman niye böyle hızlı ya. sevinsek mi üzülsek mi bilemedim günaydın bu arada

Zavella Anneler günün kutlu olsun iyki Marini dogurdun Marin olmasa Hazal ne yapardi

Bilmiyorum ama cümlelerim şarkısı ilk kitaptaki Hazal ve Marin gibi hissetiryo her nakarat öyle gibi geliyo şarkıyi ilk çıktığından beri dinliyorum ve sadece aklıma onlar canlaniyo 

41. Bölüm “Kara Sevda” yayımda. İyi okumalar dilerim.

41. Bölümden alıntı:
          
          Bir şey demeyip bana sözlerimi pek de takmaz bir şekilde ifadesizce bakmasıyla “Neyse,” demiştim derin bir nefes alırken. “Madem her şeyi konuştuk ve şimdilik yeraltını ilgilendiren bir gelişme yok, o zaman git artık sen. Daha fazla burada işin yok senin.”
           
          Onu kovmam karşısında beklemediğim bir şekilde birden şeytani bir şekilde sırıtıp ürkünç bir keyifle “Gideyim mi?” diye sordu. “Ah, hayır Lamia… Hiçbir yere gitmiyorum.”
           
          Duvara toslamışım gibi duraksarken “Ne?” dedim nefesimi saniyelik tutup. “Ne demek gitmiyorum?”
           
          “Onu beni içeri almadan önce düşünseydin,” dedi oldukça rahat bir tavırla. Sanki ortada benim anlayamadığım bir şaka vardı ve bu ona çok komik geliyordu. Sırıtışı daha korkutucu bir hale gelirken “Yirmi beş senelik hayatım boyunca ilk defa Kızıltanlara ait bir mekana girmişim, üstelik bir de şu meşhur Yeraltı kulüplerinden birisine.” diye devam edip iddialı bir şekilde ekledi. “Etrafı görmeden bir yere gitmiyorum.”
           
          Gözlerimi kırpıştırırken ona birkaç saniye bakakaldım. Onun içeri girişine izin verirken buradan gitmek istemeyeceği ihtimalini hiç düşünmemiştim ve ne kadar kararlı olduğu da açıktı.
           
          Sesli bir şekilde panikle yutkunmamak için kendimi zor tuttum. Şimdi ne yapacaktım?
          

70k kelime ben savaş çıkarırım der gibi