Una sa lahat, hindi ako seryoso. Ayokong walang tawa sa isang araw. Kontrolado ang buhay ko ng sariling kong kamay as long as meron akong notebook at ballpen at internet. Ang sistema ng buhay ko ay umiikot sa iisang bilog, paulit-ulit, ngunit habang tumatagal, lumalaki ang bilog na iyon. Hindi pangkaraniwan ang tingin ko sa aking sarili, kundi extra-pangkaraniwan. Pinagmamayabang kong humble ako. Magandang tao ako kung sasabihin kong panget ako.
Laging maputik ang sapatos ko. Hindi ko nililinis kung hindi ko mapapansin. Masaya ako d'on kahit dapat hinde. Araw-araw, 2-4 na beses akong dumadaan sa putikan ng compostella valley, timbao at pasig. Masaya ako d'un. Pagbalik ko sa kwarto, iiyak ako. Iiyak "bakit?" tapos sisingahan ang unan "bakit ang panget ng pangalan ko."