İnanın , küçükken saçımı çeken çocuktan itibaren ilk aşkıma kadar her şeyi hepimizin bildiği gibi günlüğüme not ederdim. En sevdiğim ders hep Türkçe olmuştu. Öğretmenimiz kompozisyon ödevi verdiğinde çantamı bir köşeye atar ve hemen yazmaya başlardım. Büyüdükçe yaşadığım iyi kötü her şeyi yazmak beni daha da rahatlattı. Çünkü insan her zaman söyleyebilecek kelimeleri söze dökecek kadar rahat olamıyor. O yüzden yazmak benim için bir tür meditasyon. Hikayeme gelince, bu hikaye gerçek ve yaşanmış bir hikaye olduğu için ve gözlemleyerek yazdığım için daha çok içinize işleyeceğinden eminim. Şimdiden keyifli okumalar diliyorum.